[Fic khunwoo] My boss 12

posted on 31 May 2014 14:44 by ilovekw

itle: My boss 12

Couple: KhunWoo

Writer: ilovekw

Rate :  PG  NC 18+

Gente :  Romance comedy

 

 

Bd_2hGKCUAA_EtAa

 

 

 

 

หลังจากที่อูยองไปปรึกษาแม่ แม่ก็ไม่ได้ช่วยตัดสินใจว่าจะคบหรือจะไม่คบ แม่เป็นคนให้อูยองให้ลองถามใจตัวเองว่าจะเลือกความถูกต้องหรือเลือกทำตามที่ใจตัวเองต้องการ

 

แต่ยังไงซะอูยองก็ยังต้องการคำปรึกษาอยู่ดี ทางเลือกสุดท้ายคือตัดสินใจไปปรึกษาจุนโฮกับโจควอนเผื่อสองคนนั้นจะทำให้สบายใจได้บ้าง

 

“พวกนายคิดว่าฉันควรทำยังไงดี”

 

“ตามใจตัวเองเถอะหวะอูยอง ถ้านายไม่เลือกบอสนายจะไปเลือกใครวะ บอสเค้าทำทุกอย่างเพื่อนายนะ”  โจควอนเอ่ย

 

 

“ลองคิดดูนะอูยองถ้านายไม่เลือกบอสไม่ใช่แค่บอสนะที่เสียใจ แต่เป็นนายด้วยที่เสียใจ  นายเองก็รักบอสไม่ใช่เหรอ แล้วกลัวทำไมล่ะกับอิแค่เสียงนกเสียงกา” จุนโฮเสริมขึ้น

 

มันก็ถูกของสองคนนั้นว่า เจ็บกันทั้งสองฝ่าย

 

แต่อูยองก็ยังคงหาเหตุผลว่าตัวเองไม่เหมาะกับนิชคุณอย่างงั้น อย่างงี้

“นั่นมันก็จริง แต่กลัวบอสคุณขายขี้หน้าคนอื่นที่มีแฟนอย่างฉัน” 

 

 

“ฉันถามหน่อยแล้วนายมันไม่ดีตรงไหน?”

 

 

“ก็...ก็ตรงที่ฉันป็นแค่เรขาส่วนตัวของบอสอยู่ๆจะเลื่อนขั้นไปเป็นแฟนเลยเหรอ แล้วที่สำคัญบ้านฉันไม่ได้รวย ไม่ได้เป็นเจ้าของหรือมีหุ่นส่วนอะไรกับบริษัทใหญ่ๆเลยน่ะสิ”

 

 

จุนโฮจับไหล่แล้วบังคับให้อูยองหันหน้ามองมาที่เขา  “นายฟังฉันนะจางอูยอง”

 

อูยองพยักหน้ารับน้อยๆ “อื้ม”

“รักคือรัก!! อูยองไม่ต้องกังวลเลย บอสไม่อายนายก็ต้องไม่อาย บอสมีปัญญาเลี้ยงนาย เชื่อดิว่าบอสรักใครแล้วเค้าไม่สนหรอกว่านายจะเป็นใครมาจากไหน”

 

“คนอย่างบอสคุณกลัวใครที่ไหน? ก็เห็นแล้วไงไอ้คนที่มันพูดไม่ดีก็โดนไล่ออกภายในไม่กี่วัน เค้าทำแบบนั้นได้ก็เพราะรักนายนะอูยอง”

อูยองคิดตามแล้วค่อยรู้สึกสบายใจหน่อยสองคนนี้เป็นเพื่อนที่ดีมากจริงๆ

 

“เอาเป็นว่าถ้านายถูกวิพากษ์วิจารณ์คนแรกที่จะอยู่เคียงข้างนายคือบอส คนต่อมาคือพวกเราสองคนตกลงไหม อูยองอย่าคิดมากน่า”

 

อูยองคลี่ยิ้มออกอย่างสบายใจ “จริงนะ? พวกนายอย่าทิ้งฉันนะ ตอนนี้สบายใจขึ้นมากเลย ขอบใจพวกนายสองคนมากนะจุนโฮโจควอน”

 

“อืมไม่เป็นไร รีบไปหาบอสเถอะ”

 

.

.

.

.

.

.

.

“ทำไมวันนี้มาทำงานสาย?หื้ม อยากโดนดุใช่ไหม”  นิชคุณถามเสียงดุแต่ใบหน้าบอสหนุ่มกลับยิ้มให้อย่างใจดี

 

“อย่าพึ่งดุกันสิครับ ผมมาสายก็เพราะบอสคุณนั่นแหละ ผมไปปรึกษาปัญหาชีวิตกับจุนโฮกับโจควอนมาครับ”

 

บอสคุณเลิกคิ้วถามอย่างสงสัย “หืม? ปัญหาใหญ่ขนาดนั้นเลย?”

 

“ก็ใช่สิครับ.....บอสคุณครับ ผมว่าเราสองคนก็คุยกันได้ทุกเรื่องจริงไหมครับ?”

 

“พูดแบบนี้แสดงว่าตัดสินใจแล้วใช่ไหมครับว่าจะ...?”

 

“บอสคุณคิดว่ายังไงล่ะครับ”  อูยองอมยิ้มให้อีกคน

 

“ให้ผมคิด ผมก็ต้องคิดเข้าข้างตัวเองสิครับ”  นิชคุณยิ้มกลับ

 

 

“เราคบกันได้จริงๆใช่ไหมครับบอสคุณ”

 

“ได้สิครับ จะมีใครกล้าว่าล่ะหึ้ม ก็ทำให้เห็นแล้วนี่ถ้าใครว่าอะไรจะโดนยังไง”

 

“อ๋านั่นสิครับ บอสจอมดุ!”

 

“ก็เพราะมีใครบางคนเค้าเป็นคนขี้น้อยใจ คิดเล็กคิดน้อยนี่ครับ เลยต้องกำจัดคนพวกนั้นออกไป”

 

พออูยองได้ฟังแล้วเป็นต้องยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ 

 

“ถ้ามีคนมาพูดแบบนี้อีกบอสคุณจะทำแบบเดิมไหมครับ”

“แน่นอน”   นิชคุณบอกด้วยเสียงหนักแน่น

 

“บอสคุณเผด็จการ!”

 

“ทำไมล่ะทำเพื่อแฟนคนเดียวทำไมจะทำไม่ได้ล่ะครับ ไม่อยากให้แฟนไม่สบายใจนี่”

 

แฟน บอสคุณเรียกเขาว่าแฟนอย่างเต็มปากเต็มคำ

 “อ้อวันนี้มีเอกสารด่วนมาให้บอสคุณเซ็นนี่นา”  อูยองรีบเอางานมาอ้างแก้เขินทันทีแล้วก็หยิบเอกสารรีบวิ่งมาให้บอสบอสหนุ่ม

 

“ไหนครับเอกสารอะไรเอ่ย” บอสคุณเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่ยืนยื่นเอกสารมาให้พร้อมคว้าเอวหมับ!! พอเป็นแฟนกันแล้วมือบอสคุณไวจังเลยนะ

 

“ก ก็เอกสารเกี่ยวกับการขอใช้โรงแรมเป็นที่จัดงานประกวด Miss Korea ครับ” 

 

“ไหนขอดูหน่อยซิ๊”

 

“ฮื้ออออออ ท ทำอะไรครับ!”  อูยองตกใจที่อยู่ๆบอสคุณก็จับให้นั่งตัก

เป็นแฟนกันจริงๆจังๆยังไม่ถึงวัน มือไม้เร็วจังนะครับ!  อูยองเพียงแค่คิด

 

มือหนาอีกข้างสอดเข้ามา กอดเอวบางไว้แน่น ส่วนอีกข้างก็จับปากกาเซ็นเอกสาร ใบหน้าของบอสหนุ่มกับเรขาส่วนตัวอยู่ห่างกันไม่ถึงหนึ่งเซน มีหรือบอสคุณจะปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไปง่ายๆ

 

 

ฟอดดดดดดด 

 

 

อูยองนั่งตัวเกร็งทำอะไรไม่ถูก หัวใจเต้นถี่ขึ้นเรื่อยๆ  โดนหอมแก้มครั้งนี้ มันช่างต่างจากครั้งแรก  ครั้งนี้อูยองรู้สึกเขิน หน้าแดงกว่าตอนแรก

 

“นับว่าเป็นเกียรติมากเลยนะครับที่กองประกวด Miss Korea มาจัดงานที่โรงแรมของเรา  ผมจะส่งคุณเข้าประกวดในฐานะแฟนเจ้าของโรงแรมดีไหมครับ” นิชคุณพูดหยอก

 

“บอสคุณก็พูดไป ผมเป็นผู้ชายนะครับจะประกวดได้ยังไง ถ้าเป็นผู้หญิงก็ว่าไปอย่าง”

 

“ก็หน้าตาเราก็ไม่ต่างจากผู้หญิงนี่”  นิชคุณจับหน้าอูยองให้หันมา “ดูสิจมูกเล็กได้รูป ปากเป็นกระจับ ดวงตาก็สวย”

 

“เซ็นเอกสารต่อเถอะครับ”  อูยองบอกแก้เขิน

 

“อ่ะเสร็จแล้วครับคุณเรขาคนเก่งมากความสามารถของบอสคุณ”

 

“อ่าครับเสร็จแล้วก็ปล่อยผมสิครับ”

 

“ไม่ปล่อย ก็อยากกอด อยากกอดมานานแล้ว ขอกอดนานๆหน่อย ย้ายเก้าอี้ทำงานดีไหมครับ มานั่งตรงนี้ ตรงตักเนี่ยดีไหม”

 

“บอสคุณอ่า ไม่เอาครับปล่อยได้แล้วน่า งานผมยังมีอีกเยอะเลยน้า~ถ้างานไม่เสร็จบอสคุณจะมาดุผมไม่ได้นะครับ”

 

“ก่อนจะไปทำงานเรามาทำข้อตกลงของการเป็นแฟนกันก่อนดีไหม” 

“หืมต้องมีข้อตกลงอะไรเหรอครับบอสคุณ”

 

“ก็นิดหน่อยหน่ะครับ”

 

“ได้สิครับบอสคุณว่ามาเลย แต่อย่าเยอะนักนะครับ ถ้าเยอะผมจะงอแงใส่จริงๆด้วย”

 

อูยองต้องพูดดักไว้ก่อนล่ะเพราะคนอย่างบอสคุณชอบมีข้อแม้เยอะ

นิชคุณหยิบกระดาษขนาด A4ขึ้นมาแล้วอ่านข้อตกลงให้อูยองฟังเป็นข้อๆ

 

“1. เป็นแฟนกันแล้วต้องเรียกคุณฮยอง ห้ามเรียกบอสคุณ ถ้าเรียกบอสคุณจะโดนลงโทษ ตกลงไหมครับ”  ในเมื่อบอกให้เรียกไม่เรียก ต้องออกกฎกันเลยแหละ กฎปราบเด็กดื้อ

 

“มันก็ไม่ได้ทำยากอะไรนี่ครับ คุณฮยองๆๆๆๆคุณฮยอง~~~~”

“แบบนี้เค้าเรียกว่าประชดนะครับ” นิชคุณบอกขำๆ

“งั้นบอส..เอ้ยคุณฮยองก็ต้องแทนตัวเองว่าฮยองด้วยตกลงไหมครับ”

 

“อื้มได้สิครับ ข้อ2. ถ้าฮยองเหนื่อยอูยองต้องมานวดให้”

“ก็ไม่ได้ยากนี่ครับ แต่ทำไมต้องเอามาออกเป็นกฎด้วยล่ะ”

“เดี๋ยวสิฮยองยังอ่านไม่จบเลยจะรีบพูดแทรกทำไมล่ะ  นอกจากนวดให้แล้ว ต้องจุ๊บ ต้องหอมแก้มกันด้วย ไม่มีข้อแม้ไม่มีคำว่าแต่ไดๆทั้งนั้น ต้องทำ! นี่คือคำสั่งของบอสคุณ!”

อูยองพองแก้มใส่อย่างขัดใจ

“บอสเผด็จการ เอาแต่ใจนี่นา”

 

“หืมบอสเผด็จการเหรองี้ต้องโดนทำโทษนะบอกให้เรียกคุณฮยองแล้วไม่ยอมเรียก”

นิชคุณเอาจมูดโด่งๆดุนแก้มอูยองแรงๆแล้วงับลงไปบนแก้มนิ่มๆ

 

“อ่าอูยองเจ็บนะ!”

“ไม่ต้องมางอแงเลย ตอบมาเดี๋ยวนี้ว่าตกลงไหม? ทำได้ไหมครับ”

 

“ก็ต้องได้สิครับมันเป็นคำสั่งนี่นา ถ้าอูยองไม่ทำตามก็ต้องโดนลงโทษอยู่ดี”

“ตอนนี้ฮยองเหนื่อยแล้วล่ะ~ ทำให้หายเหนื่อยหน่อยสิครับ”

 

“คงไม่ได้หรอกครับก็คุณฮยองกอดอูยองอยู่แบบนี้คงลุกขึ้นไปนวดให้ไม่ได้~”

 

“จุ๊บสิครับ เมื่อกี้บอกไปว่าไงกฎข้อที่ 2 นอกจากนวดแล้วยังมีจุ๊บหรือหอมแก้มก็ได้ เร็วสิเลือกสักอย่าง”

 

“อ่า~~คนอะไรเอาแต่ใจชะมมัด” อูยองเขินหน้าแดง

นิชคุณเริ่มเอาหน้าเข้าไปใกล้ๆคนที่นั่งอยู่บนตัก

 

-จุ๊บ-

อูยองจุ๊บลงไปบนแก้มของอีกคนด้วยความไวแสง

“แค่เนี้ย? ฮยองยังไม่หายเหนื่อยเลยนะครับ”

 

“พอแล้วครับ แค่นั้นก็พออย่าเอาแต่ใจนะครับ เดี๋ยวอูยองขอกลับไปนอนคิดกฎของอูยองบ้างนะ แล้วอูยองจะเอามาอ่านให้ฟังว่ามีอะไรบ้าง” อูยองยิ้มอย่างซุกซน

 

“เอาเลยครับ” นิชคุณยิ้มเจ้าเล่ห์ จะออกกฎอะไรมาก็ออกเถอะ นิชคุณเป็นพวกชอบแหกกฎ

 

“อูยองในเอกสารของสถานที่จัดงานเมื่อกี้มีบอกให้ฮยองไปร่วมงานด้วยใช่ไหมครับ”

“ใช่ครับ คุณฮยองต้องไปร่วมงานในวันอาทิตย์นี้”

“ไปด้วยกันนะ ในฐานะแฟน

“อูยอง...ไม่”

“ไม่ต้องมาอิดออดอะไรทั้งนั้นนี่เป็นคำสั่งของบอสคุณ”

“ก็...ก็ได้ครับ แต่เขินจังเลยครับฮยอง จะได้ออกงานกับฮยองจริงๆจังๆครั้งแรก  

แต่....คุณฮยองไม่อายคนอื่นใช่ไหมครับที่ต้องควงอูยองออกงานแบบนี้”  เอาอีกแล้วเมื่อกี้ยังสบายใจอยู่เลยพอจะได้ออกงานร่วมกันมันก็ทำให้อูยองอดคิดไม่ได้

 

 

อูยองดีใจนะที่จะได้ออกงานร่วมกับคุณฮยองแต่อีกใจก็นึกถึงเผื่อมีคนจะถามว่า นี่แฟนนิชคุณเจ้าของโรงแรมเหรอ เค้าเป็นลูกเ