[Fic khunwoo] My boss 11

posted on 21 May 2014 19:24 by ilovekw

itle: My boss 11

Couple: KhunWoo

Writer: ilovekw

Rate :  PG 

Gente :  Romance comedy

 

 

 

 

 

Bd_2hGKCUAA_EtAa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากกลับไปคืนนั้นอูยองแทบจะนอนไม่หลับ นี่บอสคุณจะเอาอูยองเป็นแฟนจริงๆหน่ะเหรอ? บอสคุณคิดดีแล้วรึยัง? ส่วนอูยองนั้นนั่งคิดทวนแล้วทวนอีกว่าจริงๆแล้วตัวเองไม่ได้มีอะไรเหมาะสมกับบอสคุณเลยสักอย่าง

.

.

.

.

.

.

.

.

เช้าของวันอูยองไปทำงานตามปกติแต่สังเกตเห็นได้ว่าทำไมบางคนมองอูยองด้วยสายตาแปลกประหลาด เหมือนว่ากำลังโดนนินทา  แล้วมันก็เป็นอย่างที่อูยองคิดจริงๆ

มีเสียงที่ไม่พึงประสงค์ดังแว่วเข้ามาในหู

 

 

“แกคิดเหมือนชั้นมั้ยว่าอูยองมันเกาะบอสกิน”   น้ำเสียงของหญิงขาวที่เปล่งวาจาออกไปด้วยอารมณ์หมั่นไส้ว่าที่แฟนบอสคุณ

 

 

 

“ใครๆเค้าก็คิดแบบนั้นกันทั้งนั้นแหละ ไอ่เด็กนั่นมันมีอะไรบ้างล่ะ คงหวังรวยทางลัดล่ะสิท่า”

 

 

“ตอนมาทำงานแรกๆก็เห็นว่าโดนบอสเรียกไปพบบ่อย คนสร้างวีรกรรมไว้เยอะสิ พอบอสเรียกไปพบคงอ่อยสิท่า”

 

 

“ก็แหงแหละทำงานได้ไม่นานก็ได้เลื่อนตำแหน่งให้ไปเป็นเรขาส่วนตัวแล้วนี่”

 

“บอสนะบอสคนดีๆรวยๆที่เหมาะกับบอสก็มีตั้งเยอะตั้งแยะไม่เลือก”

 

 

สิ่งที่อูยองได้ยินก็ทำเอากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก คนเขาคงคิดแบบนั้นกันหมดสินะ เชื่อว่าถ้าอูยองตอบตกลงเป็นแฟนกับบอสคุณ คงอยู่ยากแน่ๆ เสียงวิพากษ์วิจารณ์ต่างๆนาๆคงถาโถมเข้ามาไม่หยุดไม่หย่อยแน่นอน นั่นคือสิ่งที่จะทำให้อยู่ยากแน่นอน และอีกอย่างที่จะเจ็บที่สุดคือคำพูดคำนี้     “บอสนะบอสคนดีๆรวยๆที่เหมาะกับบอสก็มีตั้งเยอะตั้งแยะไม่เลือก” 

ถ้าเขาเป็นแฟนกับบอสคุณจริงๆไม่ใช่แค่เขาที่จะโดนว่า แต่บอสคุณก็พลอยโดนคำวิพากษ์วิจารณ์ที่ไม่ดีไปด้วย

 

 

อูยองทำได้เพียงแค่กำหมัดแน่นเพราะเขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย จะไปต่อว่าคนที่เขาพูดถูกแล้วมันก็คงจะเป็นไปได้  

 

 

“จะทำยังไงดีล่ะอูยอง ต้องทำยังไงดี” อูยองถามตัวเองด้วยความเจ็บปวด

โชคชะตาไม่น่าเล่นตลกกับเขาเลยเนอะ จะมีความรักทั้งทีทำไมต้องเป็นแบบนี้ ทำไมต้องมีข้อเปรียบเทียบมากมายขนาดนี้กัน

 

.

.

.

.

.

.

.

.

.

“บอสคุณช่วยเซ็นรับเอกสารนี้หน่อยนะครับ”  อูยองยื่นเอกสารให้บอสคุณเซ็นด้วยสีหน้าที่บ่งบอกได้ว่ากำลังเครียดอะไรอยู่แน่ๆ

 

“ครับ วางไว้ก่อนนะ วันนี้เป็นอะไรครับดูเครียดๆ งานเยอะเหรอ” ถามอีกคนด้วยความเป็นห่วง

 

“งานก็เยอะนิดหน่อยครับ แต่ผมไม่กล้าเครียดเรื่องงานหรอกครับกลัว...โดนหักเงินเดือน”  พูดจบก็หัวเราะออกมาเฝื่อนๆ ปกติประโยคที่อูยองพูดออกมาอูยองจะสามารถหัวเราะออกมาได้อย่างสดใสล่าเริงกว่านี้แต่วันนี้กลับหัวเราะแบบฝืนๆออกมา

 

“แล้วเครียดเรื่องอะไรครับ บอกได้ไหม?”

 

“ได้สิครับ แต่เป็นหลังเลิกงานนะครับบอสคุณ”  

 

“ตอนนี้เลยก็ได้นะครับ คุยเลยไหม? เรื่องอะไรครับ เรื่องที่ผมพูดไปเมื่อคืนรึเปล่าน้า~?”   เรื่องเมื่อคืนคือเรื่องที่บอสคุณขออูยองเป็นแฟน

 

“ทำงานเสร็จก่อนก็ได้ครับ ผมว่าเราคงต้องคุยกันยาวเลย”

 

“งั้นก็ตามใจครับ”

 

 

 

 

ในขณะที่อูยองนั่งทำงานเสียงวิพากษ์วิจารณ์ที่อูยองได้ยินเมื่อเช้ามันดังก้องในหัวเรื่อยๆ บั่นทอนจิตใจเหลือเกิน ตอนนี้สับสนว่าจะเอายังไงกับชีวิตดี

 

ถ้าเลือกตามใจตัวเองก็จะตอบตกลงเป็นแฟนกับบอสคุณ แต่ความถูกต้องเหมาะสมนั้นไม่มีเลย อูยองไม่เหมาะสมที่จะเป็นแฟนกับเจ้าขอโรงแรมเลยแม้แต่น้อย บางคนอาจเชียร์วิกตอเรียด้วยซ้ำ  การศึกษาก็ดี ฐานะทางบ้านก็ดี แต่อูยองเป็นใคร มาจากไหน ฐานะทางบ้านก็ไม่มี

 

ถ้าเลือกตามทางของความถูกต้อง อูยองคิดว่าต้องออกจากโรงแรมนี้ไปเลย แล้วทุกอย่างจะจบลงด้วยดี  บอสคุณจะได้ไม่ต้องถูกวิพากษ์วิจารณ์ไปด้วยว่าเป็นถึงเจ้าของโรงแรมแต่ดันไปเอาเด็กกระจอกๆมาเป็นแฟนได้ยังไงกัน

 

 

อีกอย่างเรื่องนี้ปรึกษาใครไม่ได้แล้วจริงๆถ้าจะถามควอนกับจุนโฮก็แน่นอนว่าสองคนนั้นก็ต้องเชียร์ให้ตอบตกลงเป็นแฟนกับบอสคุณแน่นอน 

 

วันนี้อูยองไม่มีสมาธิทำงานเอาซะเลย ทำของหล่นโต๊ะบ่อยครั้ง จะเดินออกไปเอาเอกสารจากควอนก็เดินชนเก้าอี้ตัวเองอีก

 

“อูยองเป็นอะไรไปครับ  วันนี้ดูเหม่อๆนะครับ มาคุยกันหน่อยมา”  นิชคุณกวักมือเรียก

 

“รอเลิกงานดีกว่าครับบอสคุณ”

 

 “ไม่ต้องรอให้ถึงเวลาเลิกงานหรอก เอกสารพวกนั้นไม่มีเอกสารเร่งด่วนนี่ ใช่ไหม?”

 

 

“ก็ใช่ครับ”

 

นิชคุณลุกแล้วลากเก้าอี้ไปนั่งข้างๆอูยอง “ไหนมีเรื่องอะไรจะคุย ว่ามาสิครับ”

 

 

“เอ่อ...คือ บอสคุณครับเรื่องที่เราคุยกันเมื่อคืน ผมไปคิดมาดีๆแล้วนะครับ”

 

 

 

“ว่ายังไงครับ? ตกลงว่ายังไง?”  นิชคุณยิ้มรอคำตอบ

 

“ผมขอถามบอสคุณอีกรอบนึงสิครับ ว่าบอสคุณชอบผมจริงๆเหรอครับ”

 

 

“เอาตรงๆเลยนะครับ ชอบจริงจากใจเลยชอบที่ไม่เฟค ชอบในความสดใสร่าเริง พูดความจริงอยู่ตลอดเวลา เสมอต้นเสมอปลายเรียกบอสคุณยังไงก็เรีบกแบบนั้นบอกให้เรียกคุณฮยองยังไม่ยอมเรียกเลย”   นิชคุณบอกขำๆ

“ก็...ก็ผมไม่ชินที่จะเรียกคุณฮยองนี่นา อีกอย่างนะ..”

อูยองยังพูดไม่จบเลยด้วยซ้ำบอสคุณก็พูดต่อ

“ฟังผมนะอูยองถ้าผมไม่ชอบคุณจริงๆ ผมไม่ยอมซื้อสูทตัวละเป็นหมื่นตัวนั้นให้หรอก”

 

 

“เดี๋ยวนะครับ สรุปว่าบอสคุณตั้งใจซื้อให้ผมเหรอครับ ไหนบอกให้เป็นค่าตอบแทนที่พาเที่ยวไงครับ”

 

 

นิชคุณอ้ำๆอึ้งๆก็ตั้งใจซื้อให้แต่แรกแหละแอบยืนดูอีกคนมองสูทตัวนั้นด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความอยากได้แล้วก็อดไม่ได้ที่จะเป็นพ่อบุญทุ่ม

 “ก็ใช่ครับ วันนั้นเงินเดือนออกเดือนแรก ผมเลยแอบตามคุณไปที่ห้างอยากรู้ว่าจะไปซื้ออะไรบ้างแค่นั้นเอง พอเห็นเข้าร้านสูทหยิบ ดูตั้งหลายรอบนี่ครับ แต่ก็ไม่ซื้อ ผมเลยซื้อให้ซะเลย”

 

พออูยองได้ยินแล้วอยากจะตีที่แขนบอสคุณจริงๆเลยคนอะไรจอมวางแผนชะมันเลย

 

“ แล้วก็ถ้าไม่ชอบจริงจะไปบ้านเหรอ วันนั้นที่ผมบอกมีธุระต้องไปกิมโปจริงๆแล้วไม่มีหรอก ผมอยากไปบ้านคุณเพราะอยากไปทำความรู้จักกับครอบครัวของคุณนะครับอูยอง”

 

“อะ อ่าวบอสคุณนี่เป็นแผนการทั้งหมดเลยเหรอครับ งั้นแสดงว่าบอสคุณชอบผมมานานแล้ว?”

 

“ก็ตั้งแต่สัมภาษณ์งานแหละครับ”

 

“ชอบแล้วทำไมต้องถามคำถามกวนๆผมด้วยล่ะ”  อูยองค้อนใส่

 

“ก็ไม่รู้จะคุยอะไรนี่ครับเลยกวนประสาทไป”

“บอสคุณบ้า!” อูยองทำปากยื่นใส่

 

“บอกความจริงไปหมดแล้ว ตกลงว่ายังไงครับจะให้คำตอบได้หรือยังหืม?”

 

 

“แต่ผมว่า.... ผม...ไม่เหมาะกับบอสคุณเหรอกครับ”  อูยองยิ้มหน้าเจื่อนๆ

 

“ไม่เอาน่าอย่าพูดแบบนี้สิครับ อะไรดลใจให้พูดแบบนั้น? หื้ม?”

 

“ก็...ก็มีหลายอย่างหน่ะครับ” ตอบด้วยเสียงสั่นเครือ

 

“ไม่เอานะครับอย่าฝืนใจตัวเองเลย”  นิชคุณรั้งร่างบางเข้ามากอดแล้วลูบหลังเบาๆ กอดของบอสคุณช่างอบอุ่นเหลือเกิน

 

 

“ถ้าเรารักกันจริงมันไม่มีอะไรที่ไม่เหมาะสมหรอกนะอูยอง ผมไม่ได้คิดถึงเรื่องนั้นเลยว่าจะเหมาะไม่เหมาะ คิดแค่ว่าถ้าไปด้วยกันได้มันก็โอเคแล้วไม่ใช่เหรอครับ”

บอสคุณใช้คำพูดปลอบโยนบอกกับอ้อมกอดอุ่นๆแบบนี้ทำเอาอูยองน้ำตาคลอ

 

 

อูยองเม้มปากแน่น อูยองเองก็อยากจะคิดแบบบอสคุณ แต่สิ่งที่ได้ยินมามันทำให้คิดแบบนั้นไม่ได้จริงๆ

 

“ผมถามคุณบ้างนะอูยองว่าคุณรู้สึกยังไงกับผมครับ?”    นิชคุณผละออกจากการกอดอูยองมือสองข้างเอื้อมไปจับไหล่ของคนตัวเล็กแล้วจดจ้องไปที่คนข้างหน้า

 

“ก็...รู้สึกดีครับ จากใจเลยคือผมก็ตกหลุมรักบอสคุณตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้” เพราะโดนเจ้าสองคนนั้นแซวด้วยมั่งเลยไม่รู้ว่าจริงๆแล้วรักบอสคุณตอนไหนพอโดนพวกนั้นแซวทีไรใจมันสั่นๆทุกที

 

“ต่างฝ่ายต่างชอบก็ก็ดีแล้วนี่ครับ ฉะนั้นอย่าไปคิดถึงเรื่องว่าเหมาะไม่เหมาะสิ ผมมีเงินเลี้ยงคุณได้ เลี้ยงแม่แล้วก็ส่งน้องสาวของคุณเรียนได้ก็แล้วกันน่า   หรือไปได้ยินใครเค้าพูดอะไรที่ทำให้ไม่สบายใจครับ?  ใช่ไหม? มันเป็นแบบนั้นใช่ไหม?”

 

อูยองเบือนหน้าหนี มองออกไปทางนอกหน้าต่าง  ทำไมบอสคุณถึงได้รู้ทุกเรื่อง เดาถูกไปซะหมด

 

 

“ว่าไงครับ มันเป็นแบบนั้นใช่ไหม?”

 

อูยองยองคงไม่ตอบ     นิชคุณลุกจากเก้าอี้เดินก้าวขายาวๆไม่กี่ก้าวก็จะถึงประตูทางออกแล้ว ทำเอาอูยองตกใจรีบวิ่งตาม

 

“นั่นบอสคุณจะไปไหนครับ”

 

บอสคุณไม่ยอมตอบเดินฉับๆไปหาโจควอนที่เป็นเรขาหน้าห้อง

 

“โจควอนคุณช่วยไปบอกฝ่าย HR หน่อยนะว่าให้เตรียมหางานฝ่ายบัญชีสักสองสาม ตำแหน่ง แล้วก็ทำหนังสือไล่ออกให้ผมด้วยสามฉบับด่วนที่สุด!” 

 

“ครับบอสผมจะจัดการให้ด่วนที่สุด” โจควอนยิ้มรับ

 

อูยองพอจะรู้อะไรแล้วแหละ บอสคุณน่าจะรู้อะไรมาจากควอนแน่ๆ รวมถึงเรื่องซุบซิบที่อูยองได้ยินมา ควอนมันต้องไปฟ้องบอสคุณแน่ๆ มีอะไรอูยองเล่าให้โจควอนกับจุนโฮฟังหมดนั่นแหละรวมถึงเรื่องที่โดนนินทาด้วย

 

“ทีนี้ผมทำให้เห็นแล้วนะว่าถ้าใครมันมาพูดอะไรอีก จะโดนแบบนี้ ต่อไปจะไม่มีใครกล้าวิพากษ์วิจารณ์อะไรแล้วนะครับ สบายใจแล้วยัง?”

“แต่บอสคุณครับ ไม่เห็นต้องไล่เค้าออกเลยนี่นา”

 

“ตอนแรกผมก็ว่าจะไม่ทำแบบนี้แล้วนะ แต่คนพวกนั้นมันปั่นทอนจิตใจคุณไงครับ ป่วนความคิดเราไปหมด ทีนี้จะพอจะบอกได้รึยังครับว่าจะเป็นแฟนกันได้ไหม”  บอสใหญ่ยืนกอดอกรอฟังคำตอบ

 

“เอ่อ... ผม..ขอคิดดูอีกทีนะครับบอสคุณ ผมขอไปคุยกับแม่ก่อนได้ไหมครับ”

 

นิชคุณถอนหายใจออกยาวๆ จะต้องทำยังไงถึงจะพังกำแพงใจของเด็กดื้อคนนี้ได้

 

ถึงบอสคุณจะทำแบบนี้อูยองยังไม่สบายใจขึ้นอยู่ดี ถ้าเป็นแฟนกันจริงๆอูยองต้องเผชิญหน้ากับเหล่าเซเลปคนดังแล้วก็พวกนักธุรกิจพันล้านที่เป็นเพื่อนของบอสคุณอีกมากมาย บอสคุณก็เป็นคนใหญ่คนโตเหมือนกันนะ ถ้าเพื่อนบอสคุณรู้ว่าบอสคุณมีแฟนเป็นเด็กบ้านนอกฐานะไม่ได้ร่ำรวยบอสคุณจะไม่ขายหน้าแย่เหรอ

 
 
TBC........
 
 
 
 
 
 
Talk Talk~~~
 
 
อูยองจะรักก็รัก บอกรักไปเลยสิจ๊ะ อย่ามัวคิดมาก อย่าเล่นตัว บอสคุณเค้าตกหลุมรักเราแล้วน่ะWinkWink
 
 
ตัดจบแบบนี้อีกแล้ว วิ่งหนีรองเท้ารีดเดอร์ก่อนนะ5555  ตอนแรกก็ลองไม่ตัดนะคะ แต่พอไม่ตัดจบแบบนี้ปุ๊บ ยาวค่ะ หาที่ลงไม่ได้เลย
 
อย่าว่ากันเลยน๊าที่ตัดจบตอนแบบนี้ ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเวลาเลยค่ะ  ตอนนี้ไม่ได้อ่านทวนเลยอาจมีพิมพ์ตกหล่อนหรือพิมพ์ผิดบ้านขออภัยด้วยน้า
 
 

edit @ 21 May 2014 20:02:18 by ilovekw

Comment

Comment:

Tweet

อันนินทากาเลเหมือนเทน้ำอย่าไปคิดมากเลยนะอูด้ง ความจริงเรื่องที่คิดมันก็มีส่วนถูกบ้าง แต่อูด้งต้องคิดถึงใจพี่คุณด้วย เค้ามาอยู่เกาหลีคนเดียว รักด้งมาก และด้งยังจะทิ้งเค้าอีก อีกอย่างด้งก็ทำงานนะไม่ได้เกาะพี่คุณฟรีๆ แถมยังเป็นไม้กันน้องหมาให้อีกอีก อีกหน่อยก็ต้องทำกับข้าว ดูแลความสะอาดห้อง ซักเสื้อผ้า เลืกเสื้อผ้า รีดผ้า เสียสละแก้มให้พี่คุณหอมอีก ดูจิเราทำตั้งเยอะไม่ได้เงินพี่คุณฟรีๆสะหน่อย 5555 question

#3 By Anny OK (49.230.97.186|10.2.176.88, 49.230.97.186) on 2014-05-22 21:17

อ่า...อูยองงี่ไม่เอาไม่คิดมากสิ บอสคุณยอมทุกอย่าง รับได้ทุกอย่างแล้ว ไม่เอา ไม่เขวววว มั่นๆ หน่อย ตกลงไปเลย แต่ก็นะ ถึงจะเชียร์น้องยังไง ก็เข้าใจความรู้สึกน้องอ่ะเนอะ ก็อึดอัดและคิดไปก่อนแล้วว่าจะเป็นยังไงถึงได้เครียดไม่ตกลงสักที เฮ้ออออ สู้นะ!

#2 By Khunwoo (27.130.217.158|27.130.217.158) on 2014-05-22 11:59

อูยองอ่าาา คิดมากจริงๆ พวกที่นินทานี่คือพวกขี้อิจฉาชิมิ
บอสคุณก็รักน้องยองมากอ่ะ ใครขี้นินทาไล่ออกให้หมด คิคิ
ควอนคอยเป็นหูเป็นตาให้สินะ ใครขี้นินทานี่ฟ้องบอสคุณเลย confused smile confused smile
รออ่านตอนต่อไปนะคะ ว่าน้องยองจะตอบรับบอสคุณป่าว

#1 By khundong on 2014-05-21 20:46