[Fic khunwoo] My boss 10

posted on 10 May 2014 22:20 by ilovekw

 

itle: My boss 10

Couple: KhunWoo

Writer: ilovekw

Rate :  PG 

Gente :  Romance comedy

 

 

 

 

 

Bd_2hGKCUAA_EtAa

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตั้งแต่ขึ้นเครื่องมาอูยองก็เอาแต่นั่งหันหน้า มองออกนอกหน้าต่าง ถึงวิวนอกหน้าต่างจะมีแต่ก้อนเมฆ มันยังดีกว่ามองหน้าคนที่นั่งข้างๆ  อูยองเริ่มหยิบหูฟังขึ้นมาเสียบอุดหูแล้วเปิดเพลงดังๆ เพื่อที่จะทำให้ตัวเองรู้สึกดี ความรู้สึกของอูยองตอนนี้เหมือนคนกำลังอกหัก แต่จะเรียกว่าอกหักเลยมันก็ไม่ใช่เพราะเขากับบอสคุณไม่ได้เป็นแฟนกัน มันก็คงจะเป็นความรู้สึกที่อูยองรู้สึกเจ็บอยู่ฝ่ายเดียวสินะ

.

.

.

.

นิชคุณกับอูบอง กลับถึงเกาหลีราวๆเที่ยวคืน นิชคุณสั่งให้คนขับรถไปส่งอูยองที่บ้านก่อนอูยองจะลงจากรถนิชคุณกลับรั้งมือเล็กเอาไว้

 

 

“อูยองพรุ่งนี้ไปงานครบรอบ ระหว่างผมกับวิกตอเรียเป็นเพื่อนผมหน่อยสิครับ...ได้ไหม?”  

 

 

 

 

“เพื่ออะไรเหรอครับ? งานเลี้ยงฉลองอะไรนั่น มันก็งานส่วนตัวของบอสคุณกับแฟนนี่ครับ ทำไมต้องให้ผมไปด้วย”

แค่รู้ว่าบอสคุณมีแฟนอูยองก็ชาไปทั้งตัวแล้ว  แล้วนี่บอสคุณจะมาให้ไปงานของเค้าสองคนด้วยเนี่ยนะ

 

 


ทำไมอูยองถึงต้องเป็นฝ่ายที่เจ็บอยู่ฝ่ายเดียวด้วย!! แต่ก็จะให้ทำไงล่ะคนมันชอบไปแล้วนี่ อูยองนะอูยองไม่น่าเป็นคนหวั่นไหวง่ายเลย แค่โดนแซวก็ตกหลุมรักตามคำแซวของไอ้สองคนนั้นแล้วไม่น่าเลยจริงๆ เป็นยังไงล่ะตอนนี้มานั่งเจ็บอยู่คนเดียว แต่... บอสคุณคงไม่ได้คิดจะทำร้ายจิตใจเขาหรอก เขาคงแค่อยากให้ไปร่วมแสดงความยินดีด้วย อูยองบอกตัวเองได้เพียงแค่นี้

 

 

 

 

 “นะครับอูยอง ไปด้วยกันนะ”

 

 

 

 

 “บอสคุณครับ...โรงแรมก็โรงแรมของบอสคุณจะให้ผมไปด้วยทำไมล่ะครับ นั่นมันงานส่วนตัวของบอสคุณกับแฟน ผมไม่ควรไปหรอกครับ ยังไงก็ยินดีด้วยนะครับ คบกันมาตั้ง ปีกว่าๆแล้ว คบกันไปนานๆนะครับ”   อูยองฝืนยิ้มแห้งๆให้อีกคน

 

 

 

 

 

“น่านะ คุณไปเป็นเพื่อนผมหน่อย”  

 

 

 

 

“คงไม่ได้หรอกครับ เดี๋ยวผมจะโดนวีนใส่หาว่าไม่มีมารยาทอีก” อูยองพูดกระแทกเสียง

 

 

 

“คือ ผมมีเรื่องอยากให้คุณช่วยอะไรหน่อยได้ไหมครับ?”

 

 

อะไรครับ?”  อูยองเลิกคิ้วอย่างสงสัย งานแบบนี้จะมีอะไรให้เขาช่วยถ้าไม่ใช่

ช่วยไปเสิร์ฟน้ำให้แขกที่มางานเหรอ?  หรือให้ช่วยไปเก็บโต๊ะเก็บเก้าอี้

 

 

 

 

 

 

 

“คุณช่วยไปแสดงเป็นเจ้าของ ของผมหน่อยสิ”  บอกด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน

อูยองขมวดคิ้วงงเข้าไปใหญ่ เพราะเขาไม่เข้าใจในสิ่งที่บอสคุณพูด บอสคุณต้องการอะไรจากเขา

 

 

 

“บอสคุณหมายความว่ายังไงครับ”

 

 

 

“ผมอยากหลุดพ้นจากวิกตอเรีย คุณช่วยไปแสดงเป็นแฟนผมหน่อยได้ไหม”

 

อูยองมองหน้าบอสคุณด้วยสายตาที่สงสัย  อยากหลุดพ้นจากวิคตอเรีย? หมายความว่ายังไง

 

 

 

“ผมยังไม่เข้าใจในสิ่งที่บอสคุณพูด”

 

“คืออย่างงี้นะครับ วิคตอเรียเป็นแฟนผม แต่ผมไม่ได้เป็นแฟนวิคตอเรีย ถ้าผมมีแฟนแล้วผมก็จะได้หลุดพ้นจากวิคตอเรียไง ส่วนเรื่องเป็นมายังไงเดี๋ยวผมเล่าให้ฟังทีหลัง ตกลงไหม ช่วยผมหน่อยนะครับอูยอง”

 

 

 

บอสคุณขอร้องให้ช่วยขนาดนี้ อูยองกำลังคิดทบทวนว่า บอสคุณก็มีพระคุณกับเขามากมาย คำขอของบอสคุณแค่นี้ทำไมอูยองจะทำให้ไม่ได้ล่ะกับอิแค่ แสดงเป็นแฟนบอสคุณ 

 

 

 

“ก็..ได้..ครับ”  อูยองบอกอย่างไม่มั่นใจ ไม่มั่นใจว่าจะเก็บความรู้สึกขงตัวเองที่เก็บมานานแล้วได้หรือเปล่า ยิ่งได้แสดงเป็นแฟนบอสคุณ กลัวจะแสดงได้สมจริงเกินไป

 

 

 

 

“แต่ผมขอเอาจุนโฮกับโจควอนไปด้วยได้ไหมครับ อย่างน้อยถ้าเวลาบอสคุณไปอยู่กับแฟน ผมก็จะได้ไม่ต้องเหงา”

 

 

 

“อื้มได้เลยครับ ไม่มีปัญหา ขอบคุณนะที่รัก” 

นิชคุณบอกพร้อมยิ้มๆแล้วหยิกแก้มอูยองไปที   อูยองรู้สึกเหมือนมีกระแสไฟวิ่งไปทั้งตัว

 

 

 

“บอสคุณเล่นอะไรเนี่ย”  บอกพร้อมปัดเมือบอสคุณออก  ใจอูยองเต้นแรงแปลกๆ แถมยังรู้สึกร้อนๆที่หน้า

 

“ดึกแล้ว เข้าบ้านได้แล้วนะครับ”

 

 

 

 

“กลับดีๆนะครับบอสคุณ ขอบคุณครับที่มาส่งผม”

 

 

 

“พรุ่งนี้เจอกันหนึ่งทุ่มที่ห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมนะครับ” 

 

 

อูยองล่ะอยากเขกหัวตัวเองแรงๆสักทีนึง เมื่อกี้ยังโกรธ ยังงอนบอสคุณอยู่เลย แต่พอบอสคุณพูดอ้อนให้ไปแสดงเป็นแฟน ก็ยอมง่ายๆซะอย่างงั้น ทั้งๆที่รู้ว่าทำไปตัวเองก็เจ็บ  แต่ก็ยังอยากจะทำ

.

.

.

.

.

.

.

นิชคุณสั่งเปิดห้องระดับ VIP ไว้ให้อูยองและเพื่อนๆแต่งตัวเตรียมไปงานเลี้ยง ทั้งสามคนมาก่อนเวลาราวๆสองชั่วโมง  หลังจากทั้งสามคนมาถึงห้องพักแล้วไม่นานก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น นั่นคือคนเอาชุดมาส่งอูยองนั่นเอง หลังจากรับชุดเสร็จอูยองก็กลับมานั่งเม้าส์กับเพื่อนๆต่อ

 

 

 

 “อูยองรู้สึกยังไงอะที่จะได้ออกงานร่วมกับบอส แถมยังได้ไปแสดงเป็นแฟนบอสด้วย” จุนโฮถาม

 

 

“ก็เฉยๆ...แค่ไปแสดงเป็นแฟนของบอสคุณเอง ไม่ได้ออกงานร่วมกันแบบจริงๆจังๆซะหน่อย”

 

จุนโฮกับโจควอนก็รู้แหละว่าอูยองโดนแซวจนเบนไปทางแอบชอบบอสแล้วจริงๆ แต่ก็อดสงสารเพื่อนไม่ได้ที่ต้องไปงานเลี้ยงครบรอบ ของบอสกับยัยนั่น แถมยังได้ไปเป็นแฟนปลอมๆของบอส อะไรจะเกิดขึ้นบ้างกับอูยองก็ไม่รู้

 

 

 

 

“แต่ก็เจ็บนิดๆนะ ที่ได้เป็นแค่ตัวแสดง”  อูยองนั่งคอตกทำตาละห้อย

 

 

 

“ขอโทษนะอูยองที่ทำให้นายต้องมาเจอกับความรู้สึกแบบนี้อะ พวกเราไม่รู้จริงๆนะว่าบอสคุณมีแฟนแล้ว  ไม่เห็นบอสแสดงออกเลยว่ามีแฟน” ควอนเอ่ย

 

 

 

“เออช่างมันเถอะไม่ได้โกรธอะไรพวกนายซะหน่อย ฉันเองก็เป็นประเภทที่หวั่นไหวง่าย”

 

 

 

“วันนี้สู้ๆนะอูยองพวกเรารู้ว่านายต้องเจ็บ ถึงจะเป็นแค่แฟนปลอมๆก็สู้ๆนะ”

ควอนกับจุนโฮโอบไหล่อูยองคนละข้างเพื่อให้กำลังใจเพื่อน

 

 

 

“เออนี่ถ้าฉันโดนยัยนั่นวีน พวกนายช่วยสงบสติอารมณ์ฉันด้วยนะ เผื่อว่าฉันควบคุมอารมณ์ไม่ได้อาจทำให้งานแตก กลัวว่าจะทำให้บอสคุณเสียหน้า”

 

 

 

“อื้ม แต่ถ้าเพื่อนฉันโดนวีนฉันก็ไม่ยอมเหมือนกันนะ ไม่รู้จะควบคุมอารมณ์ได้มากน้อยขนาดไหน” จุนโฮบอกขำๆ

 

 

 

“ใกล้ถึงเวลางานแล้วนี่ นายพร้อมจะไปเป็นแฟนบอสรึยึงอูยอง” ควอนถาม

 

 

 

 

“ตื้นเต้นเหมือนกันนะ กลัวทำตัวไม่ถูก”

 

 

 

 

“นายอะไปเปลี่ยนชุดได้แล้วไป” จุนโฮฉุดตัวอูยองให้ลุกขึ้นมาพร้อมยื่นชุดให้อูยองไปเปลี่ยน

 

 

 

ไม่นานอูยองก็เปลี่ยนชุดเสร็จ เดินออกมาพร้อมชุดทักซิโด้สีขาวมีหูกระต่ายสีแดงตัดกับชุดดูแล้วลงตัวมาก ดูดีทีเดียวล่ะ

 

 

 

 

 

“โหอูยองดูดีมากเลยนะ เดินให้มันมั่นใจหน่อยสิจะเดินบิดๆทำไมวะ”  จุนโฮเห็นเพื่อนโดนบิดๆแล้วรู้สึกขัดหูขัดตา จึงเดินไปตบบ่าเพื่อนให้ยืนเชิดๆ

 

 

 

 

“ก็มันเขินนี่หว่า ไม่เคยแต่งตัวที่ดูดีแบบนี้อะ”

 

 

 

 

“ป่ะๆ ไปกันเดี๋ยวเข้างานสาย”

.

.

.

.

ขณะที่อูยองเปิดประตูห้องออกไปก็เห็นบอสคุณมายืนรออยู่หน้าห้อง บอสคุณใส่ชุดสูทสีขาวดูเป็นเจ้าชายมากๆ วันนี้บอสคุณเซ็ตผมมาด้วย หล่อไม่เบาเลย ก็แน่แหละวันนี้เป็นวันสำคัญของบอสคุณกับยัยนั่นนี่

 

 

 

“อะ อ่าวบอสคุณ ไหนบอกเจอกันที่ห้องจัดเลี้ยงไงครับ”   อูยองรู้สึกตกใจที่เห็นบอสคุณมายืนรอแบบนี้

 

 

 

“ผมมารับคุณไงครับ ลืมไปแล้วเหรอว่าวันนี้เราต้องเป็นอะไรกัน? หืม”

อูยองกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆ ก็ใช่วันนี้ต้องแสดงเป็นแฟนบอสคุณ แต่ความรู้สึกของอูยองรู้สึกเจ็บแปล๊บๆ

 

 

 

“แสดงเป็นแฟนกัน ต้องแสดงตั้งแต่ตรงนี้เลยเหรอครับ บอสคุณ”  อูยองตีหน้าซื่อถามงงๆ

 

 

 

 

“ครับ จะได้เหมือนจริง มากับผมสิ”  นิชคุณยื่นแขนออกไป  “คุณต้องควงแขนผม”

อูยองหันไปมองหน้าเพื่อนสองคนเชิงถามว่าจะเอายังไงดี เพื่อนสองคนก็ดีมาก บอกเอาเลย ควงเลย

 

 

 

“ทำไมต้องควงล่ะครับ เดินไปเฉยๆก็ได้นี่”

 

 

 

“ผมสั่งให้คุณควงแขนผมไงครับ”  นิชคุณออกคำสั่ง

เออใช่สิ!! เป็นบอสนี่จะสั่งอะไรก็สั่ง!! ไม่ใช่อูยองไม่รู้หรอกว่าตอนนี้รู้สึกยังไง!!  อูยองรู้สึกหงุดหงิดอยู่ในใจ

 

 

อูยองค่อยๆยกแขนไปเกาะกับแขนบอสคุณตามคำสั่ง รู้สึกได้ว่ามีกระไฟฟ้าวิ่งแป๊บไปทั่วร่างกายอีกแล้ว หัวใจก็เริ่มเต้นแรง มือเย็นเฉียบ

 

 

 

“ไม่ต้องตื่นเต้นนะครับ ทำตัวตามสบาย”

บอกง่ายเนอะ บอสคุณมีจิตใจบ้างรึเปล่า มีความรู้สึกบ้างรึเปล่าเนี่ย บอสคุณไม่รู้สึกอย่างที่เขารู้สึกบ้างเหลอเหรอ?

 

จุนโฮกับควอนที่เดินตามหลังบอสกับอูยอง ก็สะกิดแขนกันยิกๆ

 

 

“นี่ๆว่ามั้ย เดินควงแขนกันแบบนั้นเหมือนคู่แต่งงานกันเลยอะ ”

 

 

 

“อื้มนั่นสิดูบอสคุณมีความสุขเนอะว่ามั้ย” สองคนกระวิบกระซาบแล้วก็หัวเราะคิกคักกันใหญ่

.

.

.

.

พอเดินมาถึงหน้าห้องจัดเลี้ยงอูยองรู้สึกตื่นเต้นเข้าไปใหญ่

 

จะตื่นเต้นทำไม นิ่งไว้สิ นิ่งไว้จางอูยอง! อูยองพยายามบอกตัวเอง

 

อูยองกระตุกแขนบอสคุณเชิงบอกว่าให้หยุดก่อน

“อย่าพึ่งเข้าไปได้ไหมครับบอสคุณ ผมปวดฉี่”  ตื่นเต้นจนฉี่จะราด

 

 

“ผมให้เวลาหนึ่งนาทีแล้วรีบมานะครับ”

อูยองรีบวิ่งแจ้นไปเข้าห้องน้ำทันที  ไม่นานอูยองก็เดินมาควงแขนนิชคุณเหมือนเดิมพร้อมที่จะไปเผชิญหน้ากับยัยนั่นแล้ว

 

 

 

“นี่คุณ เงยหน้าขึ้นหน่อยอย่าก้มหน้านัก สิวันนี้เราเป็นแฟนกันนะ”  นิชคุณใช้มืออีกข้างเชยคางอูยองให้เงยหน้าขึ้น

 

 

บอสคุณอย่าทำแบบนี้สิ 

 

 

 

 

 

 

 

คนในงานล้วนแต่เป็นเพื่อนวิกตอเรียทั้งนั้น นางไปเที่ยวเชิญใครต่อใครมาให้เยอะที่สุดเท่าที่จะทำได้ทำยังกะเป็นงานมั่นยังไงอย่างงั้น  พอทุกคนเห็นนิชคุณควงอูยองเข้ามาในงานเป็นต้องแปลกใจ วิกตอเรียหน่ะเหรอ มัวแต่รับแขกคุยกับคนนั้นทีคนนี้ที ยังไม่ทันได้เห็นหรอกว่านิชคุณควงใครมา

 

 

 

“นี่ๆวิกตอเรียนั่นแฟนเธอใช่ป่ะ เค้าควงใครมาอะ”  เพื่อนวิกตอเรียสะกิดถาม

พอหันไปมองเป็นต้องตกใจ

 

 

“คงเป็นน้องชายมั้ง ไม่มีอะไรหรอก เค้ากำลังเดินมาทางนี้น่ะเดี๋ยวคงแนะนำให้รู้จักแหละ”

 

พอนิชคุณเดินมาถึงตัววิกตอเรียก็เอ่ยทักทายเหมือนคนรู้จักทั่วไปที่ไม่ใช่คนในฐานนะแฟน

 

“เอ่อ คุณคะวิกเคยบอกแล้วใช่ไหม ว่าวิกไม่ชอบเทียนหอมแล้วนี่อะไรคะ เทียนหอมเต็มไปหมด วางอยู่แทบทุกจุดของงาน!”

 

 

 

“ทำไมล่ะครับก็ผมชอบ”

 

 

“แต่วิกไม่ชอบ!!”

 

 

 

“คุณอย่าทำตัวแบบนี้ได้ไหมครับ ครั้งที่แล้วคุณสั่งให้พนักงานเก็บเทียนหอมออกจากโรงแรมของผมให้หมด ผมยังไม่ได้ว่าอะไรคุณสักคำ งานนี้ผมจะเอาเทียนหอมที่ผมชอบมาประดับบ้างจะเป็นไรไป!”

 

 

 

“คุณอ่ะ!! แล้วนั่นใครคะไม่เคยเห็นหน้า แล้วคุณก็ยังไม่เคยแนะนำให้วิครู้จัก เป็นเพื่อนหรือญาติฝ่ายไหนคะ”

 

 

 

“นี่อูยองเป็นเรขาส่วนตัวของผม แล้วก็เป็น...”

 

 

 

 

 

เป็นแฟนกันครับ”  อูยองพูดแทรกด้วยสีหน้าที่หมั่นไส้ยัยวิกตอเรีย  แถมยังควงแขนนิชคุณแน่นกว่าเดิมอีก

 

 

 

 

“หืม??ว่าไงนะ” วิกตอเรียทวนอีกรอบ

 

 

 

“แฟนครับเราสองคนเป็นแฟนกัน ผมเป็นคนที่รับโทรศัพท์คุณวันนั้นไงจำเสียงไม่ได้เลยเหรอครับ” 

 

 

 

“นาย!!! นายเองใช่ไหมไอ้คนที่ไม่มีมารยาท!!”  วิกตอเรียพูดขึ้นเสียงกับอูยองเสียงดังจนคนทั้งงานต้องหันมามอง

 

 

 

“นี่วิกตอเรียให้มันน้อยๆหน่อย คุณไม่มีสิทธิ์มาวีนใส่แฟนผมนะ”

 

 

 

“นี่มันอะไรกันคะคุณ วันนี้มันเป็นวันครบรอบของเรานะ คุณอย่ามาเล่นตลกอะไรหน่อยเลย”

 

นิชคุณกระซิบบอกให้อูยองไปหาอะไรกินกับเพื่อนๆรอไปก่อนจะขอเคลียร์อะไรหน่อย อูยองก็พยักหน้ารับแล้วก็เดินไปโซนของกินกับจุนโฮและโจควอน

 

 

 

“นี่วิกตอเรียคุณเลิกเล่นอะไรแบบนี้กับผมสักทีเถอะนะ วันนี้ผมไม่ได้ตั้งใจจะมางานบ้าบออะไรที่คุณจัดขึ้นหรอกนะ ผมตั้งใจจะมาเปิดตัวแฟน!”

 

 

 

“คุณคะนี่คุณเป็นอะไรไป เราเป็นแฟนกันนะ เราสองคนเป็นแฟนกัน”

 

“วิกตอเรียคุณฟังผมนะ ผมไม่เคยคิดกับคุณแบบแฟนเลย คุณมาให้ผมช่วยปลอมเป็นแฟนเพราะแม่คุณจะจับแต่งงานกับคนที่คุณไม่ชอบ โอเคผมช่วย พอคุณไม่ได้แต่งงานแล้วคุณก็ควรจะจบสิ อีกอย่างผมมีแฟนเป็นตัวเป็นตนแล้ว คุณจบเถอะ”

 

 

 

“แต่คุณคะ ฉันรักคุณจริงๆนะคะ”

 

 

 

“หืม? นี่แฟนผมนะครับคุณวิกตอเรีย คุณนี่นะหน้าด้านจัง คนเค้ามีแฟนแล้วยังจะมาบอกรักอีก”  อูยองเดินไปควงแขนนิชคุณพร้อมยกแก้วไวท์ขึ้นมาหยิบ

 

 

 

“อูยองผมบอกให้ไปหาอะไรทานรอก่อนไงครับ”

 

 

 

“ผมเห็นสถาณการณ์ดูตรึงเครียดน่ะครับคุณฮยองผมเลยเข้ามาดู ผมไม่ได้เสียมารยาทใช่ไหมครับที่จะเดินมาหาแฟนแบบนี้ กลัวว่าแฟนจะเครียดหน่ะสิ” 

อูยองเข่ยงเท้ากระซิบข้างหูนิชคุณ “บอสคุณครับผมขอโทษนะที่เรียกบอสคุณว่าคุณฮยอง เพื่อความสมจริงไงครับ ไม่โกรธกันนะ”

 

 

 

 

นิชคุณกระซิบกลับ “ก็ดีแล้วครับ เรียกแบบนี้ก็ดีแล้ว”  พูดจบก้มลงหอมแก้มอูยองทีนึง  อูยองยืนเกร็งขึ้นมาทันที แก้ววายแทบจะหล่นจากมือ  นิชคุณกระซิบต่อ “ไม่ต้องตกใจครับ เพื่อความสมจริงหน่ะ” นิชคุณกระตุกยิ้มเจ้าเล่ห์ ทำเอาอูยองทำตัวแทบไม่ถูก

 

 

 

จุนโฮกับโจควอนที่เฝ้าดูสถานการณ์อยู่ถึงกับตะลึงไปด้วย

 

 

 

“เห้ยนี่มันเหมือนจริงเกินไปป่าววะ บอสอะ เล่นสมจริงไม่มีเขินเลยแม้แต่นิด”  จุนโฮสะกิดแขนโจควอน

 

 

 

“ฉันว่าบอสเล่นจริงหวะ ไม่ได้สมมติหรอกเชื่อดิ”

 

 

 

ด้วยความโมโหสิ่งที่สองคนนั้นกระทำต่อกันทำให้วิกตอเรียหยิบแก้วน้ำได้ก็สาดใส่หน้าอูยองเต็มๆ

 

“นายมันตัวแย่งความรัก”  วิกตอเรียแผดเสียงดังลั่นห้องจัดเลี้ยง

ตอนนี้ก็อูยองโกรธจัดกำหมัดแน่น มันจะมากไปหน่อยแล้วนะ!!

 

โจควอนกับจุนโฮที่กำลังเผ้าดูสถานการณ์อยู่กำลังจะวิ่งเข้ามา แต่อูยองสั่งห้ามเพื่อนสองคนไม่ให้เข้ามายุ่ง ไม่อยากให้เพื่อนพลอยเดือนร้อยเพราะเรื่องไม่เป็นเรื่อง

 

 “คุณลองคิดดูนะ ว่าคุณทำตัวแบบนี้ผู้ชายที่ไหนเค้าจะมารักคุณ ผู้ชายไม่เล่นด้วย แต่คุณยังทำตัวแบบนี้ คงจะมีใครสงสารคุณหรอก!”  อูยองพูดด้วยน้ำเสียงที่โกรธจัด

 

 

“ผมขอตัว!!”  อูยองปล่อยมือนิชคุณแล้วรีบเดินหนีออกจากงานทันที มีจุนโฮและโจควอนวิ่งตามไปติดๆ

 

 

 

 

“วิกตอเรียมันจะมากไปแล้วนะ เราจบกันตั้งแต่นาทีนี้เป็นต้นไป ผมกับคุณจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก!!”  นิชคุณพูดด้วยน้ำเสียงที่โกรธจัด

.

.

.

.

.

 

 

 

 

 

 

 

ทั้งสามคนพากันไปนั่งที่ล็อบบี้ของโรงแรมด้วยอารมณ์เซ็งๆ

“โกรธหวะ เกิดมาไม่เคยโดนแบบนี้ ยัยนั่นมันเป็นคู่กรณีฉันตั้งแต่นาทีนี้เป็นต้นไป” 

อูยองกำหมัดแน่น

 

 

“ยัยนั่นมันน่าโดนฉันตบสักทีสองทีนะ” ควอนเอ่ย

 

 

 

 

“อ่าวบอส”  จุนโฮเอ่ยทักทันทีเมื่อเห็นบอสเดินเข้ามา จุนโฮรู้สึกเคืองบอสตัวเองที่ทำให้ อูองต้องเจอเรื่องอะไรแย่ๆแบบนี้

 

 

 

“อูยองผมขอโทษนะ ผมขอโทษจริงๆที่ทำให้คุณเจอเรื่องแบบนี้”  นิชคุณรีบลงไปนั่งลงข้างๆอูยองพร้อมทั้งค่อยๆซับน้ำออกจากหน้าให้อูยอง

 

 

 

“ผมไม่ได้โกรธบอสคุณหรอครับ ผมโกรธยัยนั่นต่างหาก มาสาดน้ำใส่หน้ากันแบบนี้มันใช่เรื่องที่ไหนล่ะ”

 

 

 

“แต่ผมก็มีส่วนทำให้คุณเจอเหตุการณ์แบบนี้นี่ครับ”

 

 

 

“ผมบอกว่าไม่เป็นไรก็ไม่เป็นไรไงครับ”

 

 

 

 

“แต่ผมรู้สึกผิด”

 

 

 

“ช่างมันเถอะครับ”  ปากบอกว่าไม่เป็นไร แต่ในใจของอูยองตอนนี้แทบลุกเป็นไฟ ทั้งโมโห ทั้งหงุดหงิด แต่พยายามทำตัวให้ปกติที่สุด

 

 

 “แล้วจบกันรึยังล่ะครับ เรื่องระหว่างบอสคุณกับยัยนั่น ผมเล่นละครเป็นแฟนบอสคุณแล้วมันช่วยได้มากขนาดไหนครับ”

 

 

“จบแล้วล่ะ ขอบคุณมากนะครับ”

 

 

“ไม่เป็นไรหรอกครับ จบกันก็ดีแล้ว บอสคุณพอจะเล่าให้ผมฟังคร่าวๆได้มไหมครับว่าทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นกับตัวบอสคุณ แต่ถ้ามันเป็นเรื่องส่วนตัวก็ไม่เป็นไรครับ”

 

 

 

“เอาคร่าวๆเลยนะ ผมรู้จักวิกตอเรียเพราะเธอเป็นเพื่อนของเพื่อน เธอมาขอให้เพื่อนผมช่วยเป็นแฟนปลอมๆ เพราะแม่จะจับให้เธอแต่งงานกับคนที่ไม่ได้ชอบ แต่เพื่อนผม คนนั้นก็ช่วยไม่ได้คนนี้ก็ช่วยไม่ได้เพราะต่างคนต่างมีแฟนกันหมด ความซวยก็เลยมาลงที่ผม ก็โอเคตกลงเล่นให้ แต่ไปๆมาๆรู้สึกเธอจะเยอะขึ้นเรื่อยๆ ผมเลยไม่ค่อยชอบหน่ะ”

 

 

 

“อ๋อเป็นแบบนี้นี่เองผมดีใจนะที่ทำให้บอสคุณเป็นอิสระได้อีกครั้ง”  อูยองบอกแล้วยิ้มให้เพราะตอนนี้อารมณ์เริ่มเย็นลงแล้ว

 

 

 

 “บอสคุณครับนี่ก็ดึกแล้วผมขอตัวกลับบ้านก่อนนะครับ”

 

 

“เดี๋ยว แล้วคุณจะกลับยังไง มีรถกลับเหรอ อยู่ต่ออีกนิดสิผมมีเรื่องจะคุยด้วยเสร็จแล้วจะให้คนขับรถไปส่ง”

จุนโฮกับโจควอนกระแอมกระไอ “แฮ่มๆ ผมสองคนขอตัวกลับก่อนแล้วกันนะครับบอส”  สองคนยิ้มให้ก่อนจะลากแขนกันออกไปจากตรงนี้ให้เร็วที่สุด จะอยู่เป็นก้างขวางคอทำไมล่ะจริงไหม

 

 

 

 

“เมื่อกี้ดื่มไปกี่แก้วครับ?”   

 

 

 

“ดื่มอะไรครับ?”

 

 

 

“ก็ไวน์ไง ดื่มไปกี่แก้วครับ ดื่มไปเยอะรึเปล่า”

 

 

 

“ก็แค่แก้วนั้นแก้วเดียวครับ แก้วนั้นไม่หมดด้วยซ้ำ”

 

 

 

 

“งั้นก็แสดงว่าไม่ได้เมา...ที่เรียกผมว่า...คุณฮยองคุณก็มีสติอยู่ใช่ไหม?” 

 

 

 

“ก็ใช่ครับ ผมบอกบอสคุณแล้วไงครับว่าเพื่อความสมจริง”

 

 

“งั้นเรียกผมแบบนี้ตลอดเลยได้ไหมล่ะ”  บอสคุณถามยิ้มๆและจ้องตาอูยองรอฟังคำตอบ

 

 

“หืม?....ตะ แต่ตอนนี้เราไม่ได้เล่นละครกันแล้วนะครับบอสคุณ เรื่องของบอสคุณกับยัยนั่นก็จบแล้วนี่นา เรียกแบบเดิมก็ได้มั้งครับ”

 

 

 

“ก็เพราะเรื่องผมกับวิกตอเรียจบแล้วนี่ไงผมถึงอยากจะหาแฟนจริงๆให้กับตัวเอง”

 

 

“ก็หาสิครับ”  อูยองไม่ได้ตั้งใจจะกวนหรอกนะ แต่ไม่รู้จะพูดอะไรนี่นา

 

“ไม่ต้องหายากเลย ตอนนี้เจอแล้ว”  บอสคุณมองไปที่อูยองแถมยังส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ให้อีกต่างหาก

 

อูยองก้มหลบสายตาของบอสคุณงุดๆ “ผมอยากกลับบ้านแล้วครับ ง่วงนอนจะแย่”

 
 
 
 
 
 
TCB.....
 
 
TalkSurprised
 
ตัดจบตอนแบบนี้ไม่ว่ากันนะคะ ถ้าต่อกลัวจะยาวไป รอติดตามตอนหน้านะคะKiss  
กำจัดวิกตอเรียออกไปแล้วดีใจกันมั้ยคะ EmbarassedCool ต่อไปเค้าจะหวานกันแล้วนะคะ ขอบคุณทุกคนที่ยังตามอ่านแล้วก็เม้นให้นะคะ 
 
 

edit @ 10 May 2014 22:27:41 by ilovekw

edit @ 10 May 2014 22:29:35 by ilovekw

Comment

Comment:

Tweet

#8 By (178.249.14.4|178.249.14.4) on 2014-05-18 21:26

#7 By (82.114.95.238|178.63.0.194, 82.114.95.238) on 2014-05-17 09:24

ฮา ด้งมากกอ่า ที่บอกว่ากลัวว่าตัวเองจะแสดงอินเกินไป 555+ อินจัดจริงๆด้วยสิ น่ารักจังตอนเรียกคุณฮยอง ^^ รอตอนต่อไปนะน้องกิ๊ฟ ตัดได้ค้างไปนะ 555+

#6 By wimpy (101.109.73.113|101.109.73.113) on 2014-05-16 15:36

Some genuinely great information, Glad I discovered this. Good teaching is onefourth preparation and threefourths theater. by Gail. bdfkbedeafgefced

#5 By (195.122.213.68|148.251.91.38, 195.122.213.68) on 2014-05-16 15:18

อั๊ยย่ะ..บอสคุณของน้องยองเป็นแฟนเล๊ย
รุกต่อเลยคร๊าาาาา น้องยองรออยู่ หุหุ

#4 By khundong on 2014-05-11 15:22

อ๊ายๆๆๆๆๆๆๆๆ อ่านไปเขินแทนแล้วจร้า
บอสเล่นไรนี่ด้งตั้งตัวไม่ทันเลย 
ยังไงก็เป็นกำลังใจให้บอสน่ะน่ะ ขอให้ด้งตอบตกลง <3 ฟินไปและ
รอตอนต่อไปน่ะค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ สู้ๆๆๆๆๆ

#3 By NW (125.26.148.120|125.26.148.120) on 2014-05-11 11:45

ค้าง!!!!!!
ค้างมากค่ะ อิคนอ่านค้างมาก อ่านจบแล้วนึกเม้นท์ไม่ออกเลยตอนแรก 555555 
แอร้กกกกก ชอบน้องเรียกคุณฮยองมาก ฮือออ อบอุ่น
อิพี่เนียนนะคะ ฉวยโอกาสมาก ฟาด!!!
ใกล้ละ ใกล้สารภาพแล้วสินะ ฮอลลล ตื่นเต้นนนน
ขอบคุณมากค่ะ สู้ๆ นะคะ *ส่งโค้กไปให้*

#2 By khunwoo (14.207.86.6|14.207.86.6) on 2014-05-10 23:55

กรี๊ดดดดด ค้างงง น้องกิ๊ฟทิ้งระเบิดคำถามพี่คุณไว้อ่ะะะะ >< พี่คุณเล่นขอน้องยองเป็นแฟนตัวจริงเลยหรอค่าาาา ร้ายกาจจริงๆ แล้วน้องยองจะตอบว่าไรนิ ลุ้นเลย รอตอนหน้าจ้า สู้ๆๆ ^3^)v

#1 By luckynutt on 2014-05-10 23:10