[Fic khunwoo] My boss 9

posted on 02 May 2014 19:34 by ilovekw

itle: My boss 9

Couple: KhunWoo

Writer: ilovekw

Rate :  PG 

Gente :  Romance comedy

 

 

 

 

 

Bd_2hGKCUAA_EtAa

 

 

 

 

 

พฤติกรรมของบอสคุณกับอูยองมันมีสิ่งที่น่าจับตามองอยู่หลายๆอย่าง ยิ่งเป็นแบบนี้ยิ่งทำให้จุนโฮกับโจควอนแซวถี่ขึ้นเรื่อยๆ ไม่รู้จะแซวทำไมกันนัก ก็แค่....แค่...มีบอสคุณที่ไหน มีอูยองที่นั่น

 

 

 

“ควอนพุร่งนี้ฉันต้องตามบอสคุณไปประชุมที่ไทยยังไงถ้ามีเอกสารอะไรมาให้บอสคุณเซ็นก็รบกวนเก็บไว้ให้ด้วยนะ”

 

 

 

 

“อ๊ะอ๊ะฮั่นแน่ๆ เดี๋ยวนี้บอสไปประชุมที่ไหนต้องมีผู้ติดตามตลอดเลยน้า~~ สงสัยช่วงนี้บอสจะเป็นโรคไปไหนมาไหนคนเดียวไม่เป็นแล้วมั้ง~~”

 

 

 

 

“ก็ฉันเป็นเรขาส่วนตัวของบอสคุณนี่นา บอสคุณเลยเรียกใช้ไปซะทุกที่ เลิกแซวได้ละ”

 

 

 

 

“ก็จะให้เลิกแซวได้ยังไงกันล่ะนายกับบอสทำตัวยังกะเป็นแฟนกันขนาดนั้น”

 

 

 

 

“กะ ก็.....” อูยองเงียบไปสักพัก ก่อนจะพูดต่อ “บอสคุณเหมือนจะมีแฟนแล้วหน่ะสิ”  อูยองบอกเสียงเศร้าๆ

 

 

 

 

“หือออแฟน?”

“อื้มก็เท่าที่สังเกตมานานแล้วอ่านะ จะมีคนโทรหาบอสคุณอยู่บบ่อยๆ แต่บอสคุณจะไปแอบคุยไกลๆ คุยตรงระเบียงข้างนอกอะ จากเซ้นต์ฉันนะ บอสคุณมีแฟนแล้วแหละ”   พูดจบก็ถอนถายใจออกมายาวๆ

 

 

 

 

“อาจจะเป็นลูกค้าคนสำคัญหรือเปล่า หรือไม่ก็อาจเป็นหุ้นส่วนของบอสหรือเปล่า”

ควอนพยายามจะหาประเด็นอื่นมาให้อูยองคิด เพราะยังไงซะพฤติกรรมที่บอสทำกับอูยองมันไม่ใช่แต่เจ้านายกับลูกน้องแน่ๆ บอสต้องคิดกับอูยองมากกว่านั้นแน่นอน!

 

 

 

“ฉันคิดว่าไม่ใช่ลูกค้าอะไรทั้งนั้น ถ้าบอสคุณคุยกับลูกค้าจริงเขาคงไม่ไปคุยไกลๆฉันหรอก”

 

 

 

 

“อืมนั่นสิ มันก็จริงของนาย แต่ถ้าบอสคุณมีแฟนแล้วจริงๆนายจะเสียใจไหม”

 

คำถามนี้ทำไมทำให้อูยองรู้สึกแปล๊บๆขึ้นมาที่ใจไม่รู้ทำไมเหมือนกัน

 

 

 

 

“ทำไมฉันต้องเสียใจล่ะ ฉันไม่ได้...ไม่ได้ชอบบอสคุณซะหน่อย มีแต่พวกนายนั่นแหละที่แซวจนฉันรู้สึกหวั่นไหวไปด้วย”

                   สิ่งที่อูยองอยากจะพูดตามความจริงคือ เสียใจ...เพราะคนมันคิดไปแล้ว มาทำแบบนี้ใครๆก็คิดทั้งนั้นแหละ  แต่จะทำยังไงได้ล่ะบอสคุณเขาก็ไม่ได้บอกนี่ว่าชอบเรา จะให้บอกว่าเสียใจมันก็คงจะไม่ใช่

 

 

 

“แต่ฉันเสียใจหวะ ฉันอยากให้บอสคุณกับนายเป็นแฟนกัน มันดูน่ารักดีนะ”

 

 

 

 

 

“พอเหอะน่าควอน เลิกพาฉันคิดไปไกลได้แล้ว เรื่องของฉันกับบอสคุณมันเป็นไปไม่ได้หรอก กลับบ้านแล้วนะ ไว้จะซื้อของฝากจากไทยมาฝากนะ”

 

 

 

 

 

“อื้มพรุ่งนี้เดินทางปลอยภัยล่ะ”

ควอนกลับมาคิดทบทวนอีกครั้ง บอสมีแฟนแล้วจริงๆเหรอ?  แล้วสิ่งที่บอสทำกับอูยองล่ะมันเรียกว่าอะไร

.

.

.

.

.

.

สนามบินอินชอน 

 

 

 

 

“อูยองเอาเอกสารมาครบหรือเปล่า ถ้าไม่ครบผมจะให้คุณกลับไปเอาแล้วถ้ากลับมาไม่ทันขึ้นเครื่องก็จ่ายค่าเครื่องบินตามผมไปทีหลัง”

 

 

 

 

 

“โหบอสคุณนี่ก็ใจร้ายจริงๆเลยนะครับ ผมจางอูยองไม่มีทางลืมเอกสารของบอสคุณ

หรอกครับจากสถิติแล้วผมเคยลืมเอกสารซะที่ไหนล่ะค๊าบ”

 

 

 

 

 

 

“โอเคๆไม่ลืมก็ไม่ลืม แล้วเอาชุดมากี่ชุดล่ะ”

 

 

 

 

“ไปสามวันก็สามชุดครับ ชุดกลับชุดเดียวกับชุดที่ใส่ไปครับ”

 

 

 

 

“นายนี่มันจริงๆเลย” นิชคุณหัวเราะแล้วส่ายหน้าเอือมๆ

 

 

 

“บอสคุณครับผมจะได้ไปเที่ยวที่ไหนบ้างรึเปล่าอะครับ”  อูยองช้อนตามองบอสคุณ ส่งแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังว่าจะได้ไปเที่ยว

 

“แล้วที่ผมให้คุณตามไปเนี่ย ให้ตามไปทำงานหรือตามไปเที่ยวล่ะ”

อูยองหุบยิ้มลงทันทีก็รู้นะว่าบอสพูดเล่นแต่ก็อยากไปเที่ยวบ้างนี่นาแอบหวังว่าจะได้ไปเดินเล่นที่ไหนสักที่

 

 

 

 

“ตามไปทำงานครับ แต่บอสคุณครับแถวๆโรงแรมที่ไทยของบอสคุณไม่มีที่ไหนให้ผมเดินเที่ยวเล่นบ้างเหรอครับ ผมอยากไปซื้อของมาฝากจุนโฮ โจควอนแล้วก็ซื้อฝากแม่กับน้องบ้างนี่นา”

 

 

 

 

 

“อ่าๆเอาล่ะๆ ผมจะรีบเคลียร์งานถ้ามีเวลาเหลือจะพาไปเที่ยว”

 

 

 

 

 

“จริงนะ จริงๆน๊า จริงๆนะครับบอสคุณ”  อูยองเกาะแขนบอสคุณแล้วส่งสายตาอ้อนวอนสุดขีด บอสคุณก็แค่ยิ้มๆแล้วพยักหน้ารับ

.

.

.

.

.

.

โรงแรมที่ไทยของบอสคุณหรูมาก คิดว่าที่โรงแรมที่เกาหลีของบอสคุณหรูแล้วนะแต่ที่ไทยหรูกว่าพนักงานที่นี่ดูเป็นมิตร ทุกคนดูยิ้มแย้ม หรือเป็นเพราะนี่คือประเทศไทย “สยามเมืองยิ้ม”  ยิ้มให้กับทุกคน เป็นมิตรกับทุกคน แบบที่บอสคุณทำกับเขา ยิ้มให้เขา ก็อาจจะเป็นเพราะบอสคุณเป็นคนไทย ยิ้มง่ายอยู่แล้ว

 

 

 

“อูยองผมต้องเข้าประชุมแล้วนะ คุณไปรอที่ห้องหรือหาอะไรกินที่โรงแรมไปก่อนก็ได้แต่ห้ามออกนอกโรงแรมเข้าใจไหม!” 

 

 

 

 

 

“แล้วทำไมบอสคุณต้องรีบเข้าประชุมขนาดนั้นล่ะครับพึ่งมาถึงเมื่อกี้เองบอสคุณน่าจะพักสักแป๊บนึงก่อนนะครับ”

 

 

 

 

“คุณไม่อยากไปเที่ยวหรือไง? ถ้าผมเคลียร์งานเสร็จประชุมเสร็จก็จะได้มีเวลาเหลือหรือไม่อยากเที่ยวแล้ว?”

 

 

 

 

“อยากๆสิครับแต่บอสคุณไม่เหนื่อยเหรอครับ”

 

 

 

 

“ผมชินแล้วไม่เหนื่อยหรอก ผมจะฝากมือถือไว้กับคุณนะไม่อยากเอามือถือเข้าห้องประชุมด้วย”

 

 

 

 

“อ่าได้สิครับ”

 

 

 

 

 

“รออยู่ที่นี่แป๊บนึงนะเดี๋ยวผมมา”

พูดจบก็เดินตรงไปคุยกับพนักงานที่มายืนรอต้อนรับ นิชคุณยืนคุยกับพนักงานเพียงแค่แป๊บเดียวเท่านั้นแหละก็เดินกลับมาหาอูยอง

 

 

 

 

“คุณพ่อผมท่านกำลังไปที่ห้องประชุม ผมต้องรีบไปแล้ว ประชุมเสร็จจะรีบมานะ”

พูดจบบอสคุณก็มีป้ายมาคล้องคอให้บอกว่าถ้ามีป้ายนี้แล้วอยากทำอะไรก็ทำจะไม่มีใครว่า แล้วก็อยากกินอะไรในโรงแรมก็ให้ไปที่ห้องอาหารของโรงแรมแล้วยื่นป้ายนี้ให้พนักงานดูก็จะได้กินฟรีอยากกินอะไรก็กิน

 

 

-เด็กนายน้อย-

 

 

 

อูยองพลิกป้ายมาดูกะว่าจะอ่านแต่อ่านไม่ออกเพราะป้ายเขียนเป็นภาษาไทยแต่ไม่เป็นไรความหมายน่าจะดีแหละมั้ง เช้าๆแบบนี้อูยองท้องอูยองยังไม่ค่อยต้องการอาหารสักเท่าไหร่ เลยขอเดินสำรวจโรงแรมนี้หน่อยแล้วกัน อยากรู้ว่าจะเหมือนที่เกาหลีรึเปล่า

 

ขณะที่อูยองเดินสำรวจโรงแรมก็สังเกตได้ว่าพนักงานโรงแรมมอง?  มองทำไม มองแล้วยิ้มๆหมายความว่ายังไง ถึงอูยองจะพูดไทยไม่ได้แต่ภาษาอังกฤษก็พอได้นะเลยตัดสินใจเดินเข้าไปถามพนักงานโรงแรมที่กำลังมองมาทางอูยองให้หายข้องใจ

 

“มองผมทำไมเหรอครับ หรือมีอะไรที่มันแปลกๆบนหน้าผม”  อูยองทำหน้างงๆถาม

 

 

 

“เอ่อ...ไม่มีอะไรค่ะ คุณเป็นเด็กนายน้อยใช่ไหมคะ”

อูยองทำหน้างงเข้าไปใหญ่ งงกับศัพท์ที่พนักงานที่นี่ใช้กัน

พนักงานที่นี่จะเรียกนิชคุณว่านายน้อย เพราะเป็นลูกชายคนเล็กเจ้าของโรงแรมแห่งนี้

 

 

“หืม?อะไรนะครับ ผมไม่เข้าใจ”

 

 

“หมายถึงคุณนิชคุณหน่ะค่ะ คุณเป็นเด็กของคุณนิชคุณใช่ไหมคะ”

 

 

“อ๋อครับ ผมเป็นเรขาส่วนตัวของบอสคุณ บอสกำลังประชุมผมเลยมาเดินสำรวจโรงแรมที่นี่ว่าจะเหมือนที่เกาหลีหรือเปล่าอะครับ”

 

 

 

“อ๋อค่ะ ให้ฉันพาเดินไหมคะ เผื่อคุณอยากทราบอะไรเกี่ยวกับโรงแรมเพิ่มเติม”

 

 

“ก็ดีเหมือนกันครับ พนักงานโรงแรมที่นี่ต้องแต่งชุดแบบนี้เหมือนกันหมดเลยเหรอครับ”  อูยองหมายถึงชุดไทย

 

 

“ใช่แล้วค่ะ ที่นี่จะอนุรักษ์ความเป็นไทยไว้ค่ะจะสังเกตว่าพนักงานทั้งหมดจะใส่ชุดไทย”

 

 

“ก็คล้ายๆที่เกาหลีนะครับ พนักงานต้อนรับจะแต่งชุดไทยสวยๆแบบนี้”   อูยองเหลือบไปเห็นเทียนหอมอโรม่าอยู่รอบๆเต็มไปหมดจึงเกิดความสงสัย   “คุณครับที่นี่ทำไมต้องมีเทียนหอมแบบนี้ประดับไว้หลายๆจุดล่ะครับตั้งแต่เดินเข้ามาผมก็เห็นเจ้าเทียนหอมนี่วางอยู่ทั่วทุกจุดเลย”

 

 

 

“อ๋อ นั่นนายน้อยเค้าชอบค่ะเลยสั่งให้เอามาวางประดับเพราะบอกว่ากลิ่นหอมๆจะช่วยให้ลูกค้าที่เข้ามาพักรู้สึกสดชื่น”

 

 

“อ้อครับ คุณครับช่วยพาผมไปที่ห้องอาหารของโรงแรมหน่อยสิครับผมว่าผมหิวแล้วล่ะ”

 

 

“ได้สิคะ เชินทางนี้เลยค่ะ”

.

.

.

.

.

อูยองสั่งอาหารเสร็จแล้วก็มานั่งรอที่โต๊ะ โรงแรมที่นี่หรูมากๆหรูยิ่งกว่าที่เกาหลีซะอีก คนมาใช้บริการก็เยอะส่วนใหญ่จะเป็นนักท่องเที่ยวต่างประเทศที่ดูจะมีฐานะหน่อย

 

ไม่นานพนักงานก็เอาอาหารมาเสิร์ฟ กลิ่นหอมชวนน่าทาน

 

 

 

 

Rrrrr Rrrrr

 

 

 

“โทรศัพท์บอสคุณดัง ไม่ขึ้นชื่อด้วยว่าใครโทรมาจะรับดีไหม?...จะเสียมารยาทไหม?...เอาเป็นว่าถ้าสำคัญจริงๆเขาคงโทรมาอีก ครั้งนี้ไม่รับดีกว่า”

 

อูยองปล่อยให้โทรศัพท์ของบอสคุณดังไปเรื่อยๆ ส่วนอูยองก็ก้มหน้าก้มตาทานข้าวต่อไป  จนโทรศัพท์ของบอสคุณหยุดดัง แล้วดังขึ้นเป็นรอบที่สอง

อูยองหยิบมือถือบอสคุณขึ้นมาดูแล้วก็วางกลับไปเหมือนเดิม

 

 

 

 “เบอร์เดิม...รออีกครั้งนึงแล้วกัน”

ไม่ใช่ไม่อยากรับให้นะ แต่ถ้ารับแล้วถ้าบอสคุณดุล่ะ หาว่าเราไม่มีมารยาทล่ะไม่คุ้มกันหรอก

 

 

 

 

จนโทรศัพท์ดังเป็นรอบที่สามอูยองถึงกดรับสาย

 

 

 

“ฮัลโหลครับ”

 

 

 

 

“คุณคะวิกตอเรียเองค่ะ วิคพึ่งเปลี่ยนเบอร์ใหม่ ทำไมรับโทรศัพท์ช้านักนะ”

หืม!!อูยองตาโต

 

 

 

“เอ่อ บอสคุณติดประชุมครับ ผมเป็นเรขาส่วนตัวของบอสคุณ ไว้คุณค่อยโทรกลับมาใหม่นะครับ”

แฟนแน่ๆ แฟนบอสคุณแน่ๆ 

 

 

“นี่!!แล้วกล้าดียังไงมารับโทรศัพท์ของคุณ” ยัยนั่นขึ้นเสียงใส่

ทำให้อูยองโมโหแล้วขึ้นเสียงกลับ

 

 

“นี่คุณ!!!! ผมไม่ได้จะอยากรับหรอกนะ!! เห็นโทรมาสามรอบรำคาญ!! เลยรับ!! ผมไม่รู้หรอกนะว่าคุณจะเป็นใคร มาขึ้นเสียงใส่ผมแบบนี้ผมไม่ผิด ผมไม่ชอบ!!”

 

 

 

“นี่กล้าขึ้นเสียงใส่ฉันเหรอ!! งั้นก็รู้ไว้ซะนะว่าฉันกับคุณเป็นแฟนกัน”

อูยองอึ้ง  แฟนงั้นเหรอ....นึกแล้วไม่มีผิด

 

 

 

 

 

 

“แล้วยังไง??!!!” 

 

 

 

 

 

“ฉันให้โอกาสนายพูดกับฉันดีๆ ถ้าไม่อยากโดนไล่ออก”

 

 

 

 

“ไม่พูด!!มีอะไรจะบอกก็ฝากไว้ก่อนที่ผมจะกดตัดสายและปิดเครื่อง!!”

 

 

 

 

“ถ้างั้นก็ฝากบอกคุณด้วยว่าช่วยโทรกลับด้วยนะว่าฉันจองโรงแรมของคุณไว้เตรียมจัดงานครบรอบ หนึ่งปี หนึ่งเดือนของวิกตอเรียกับนิคคุณ”  ยัยเน้นเน้นประโยคสุดท้าย

 

                                      คบกันมาเป็นปีๆแล้วด้วย.....

 


“อืมมม!!เดี๋ยวบอกให้”  อูยองบอกเสียงหงุดหงิด  ข้าวกินได้สามคำเหลือข้าวเต็มจานตอนนี้กินไม่ลงหงุดหงิดโมโหอารมณ์เสีย!!

 

 

 

“เหอะ มีแฟนแล้วจริงๆด้วย”  อูยองกระแทกช้อนลงจานเสียงดัง แต่เอ๊ะมีแฟนก็เรื่องของบอสคุณสิเราจะหงุดหงิดทำไม

 

.

.

.

หลังจากนิชคุณประชุมเสร็จก็ตรงมาหาอูยองที่ห้องอาหารทันที

 

 

 

 

“อูยองเป็นไง หนีผมออกไปเที่ยวนอกโรงแรมรึเปล่า”

 

 

 

“ไม่ได้ไปไหนหรอกครับเดินสำรวจโรงแรมที่นี่ก็ใช้เวลานานแล้ว”

 

 

“หื้ม? เดินสำรวจโรงแรมเลยเหรอแล้วเป็นไงบ้างครับ เหมือนที่เกาหลีไหม”

“ผมไม่มีอะไรทำเลยเดินเล่นน่ะครับ ก็หรูดีมีระดับครับ แต่บอสคุณครับพนักงานที่นี่บอกว่าบอสคุณชอบเทียนหอมอโรม่าทำไมโรงแรมที่เกาหลีไม่เห็นมีเลยครับ”

 

“ผมสั่งให้จัดเทียนหอมไว้ทั่วทุกจุดเหมือนกันนะ แต่พักหลัง...มีบางคนเค้าไม่ชอบเค้าเลยบอกให้พนักงานเก็บทิ้งให้หมด”   

 

“อ่างั้นเหรอครับ” อูยองทำหน้าเจื่อนๆ คนนั้นคงเป็นพิเศษมากเลยสินะ ถึงขั้นสั่งให้พนักงานเอาเทียนหอมอโรม่าที่บอสคุณชอบออกไปจากโรงแรมได้ 

 

 

  “บอสคุณครับผมถามอะไรอย่างนึงนะได้ไหม?”

 

“ครับ ว่ามาสิ”

 

 

“ทำไมในระหว่างที่ผมเดินสำรวจเนี่ยพนักงานชอบมองนักก็ไม่รู้นะครับ แล้วก็ทำตาโตด้วยเหมือนมีอะไรสักอย่างอยู่ที่ตัวผมเค้าทำท่าตกใจกันทำไมไม่รู้ครับ ทำให้ผมไม่มีความมั่นใจจะเดินต่อเลยนะครับบอสคุณ”

 

 

ก็แหงสิห้อยป้ายที่เขียนว่า  -เด็กนายน้อย- ขนาดนั้นใครจะไม่มอง

 

 

“เหรอ ไม่มีอะไรหรอกครับ” นิชคุณบอกขำๆ

 

 

“จริงเหรอครับ แล้วผมเอาป้ายนี้ออกได้รึยังครับบอสคุณ”

 

 

 

“ไม่ต้องเอาออกหรอกห้อยไว้แบบนั้นแหละ ป่ะ ผมจะทำตามสัญญา ไปเที่ยวกัน”

 

 

 

“เหอะ บอสคุณก่อนที่จะพาผมเที่ยวอ่านะโทรกลับไปหาแฟนบอสคุณเถอะครับ” 

อูยองบอกเสียงหงุดหงิด

 

 

 

“วิกตอเรียหน่ะเหรอ”  นิชคุณถามด้วยสีหน้าหงุดหงิดเช่นกัน

 

 

 

“บอสคุณโกรธผมใช่ไหมครับ ที่ผมเสียมารยาทรับโทรศัพท์ส่วนตัว” บอกด้วยสีหน้าที่รู้สึกผิด

 

“แต่เธอโทรมาสามรอบ ผมกลัวว่าจะมีธุระสำคัญผมเลยรับหน่ะครับ งั้นผมก็ขอโทษด้วยนะครับ ผมรับสายแถมยังโดนเธอด่าอีก ผมนี่มันแส่หาเรื่องจริงๆเลย”  อูยองก้มหน้าหลบแล้วยื่นมือถือคืนให้กับอีกคน

 

 

 

 

“ไม่หรอกครับ ผมไม่ได้หงุดหงิดคุณเลยแม้แต่น้อย แล้วผมก็ไม่ได้โกรธอะไรคุณเลยนะอูยอง ช่างเถอะเราไปเที่ยวกันดีกว่านะ”

 

 

 

 

“เธอฝากผมมาบอกว่าเธอจองห้องของโรงแรมไว้แล้ว เตรียมจัดงานครบรอบ หนึ่งปี หนึ่ง เดือน!!พรุ่งนี้!”

อูยองไม่รู้ทำไมถึงได้หงุดหงิดขนาดนี้เมื่อนึกถึงยัยวิกตอเรียนั่น

 

 

 

 

“อะไรนะ!!พรุ่งนี้?!!”  นิชคุณยิ่งหงุดหงิดเข้าไปใหญ่ รีบหยิบโทรศัพท์โทรหาวิกตอเรียแล้วเดินออกไปคุยข้างนอก

 ส่วนอูยองเห็นแล้วหมั่นใส่เบะปากเป็นสระอิทันที ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันทำไมถึงได้หงุดหงิดจัง อาจจะเป็นเพราะยัยนั่นแม่งมากวนกระสาทมาวีนใส่ก็ได้ ยัยบ้าเอ้ยอย่าให้ได้เห็นหน้านะ!!

 

 

หลังจากนิชคุณคุยโทรศัพท์เสร็จเดินกลับมาด้วยความหงุดหงิด

“อูยองผมขอโทษนะที่พาเที่ยวไม่ได้ เราต้องกลับเกาหลีกันแล้วนะ ไม่งั้นวิกตอเรียคงได้วีนโรงแรมแตกแน่ๆ”

 

 

อูยองทำหน้าเศร้าอุส่าหวังว่าจะได้เที่ยว  ส่วนนิชคุณเองเห็นอูยองทำหน้าแบบนั้นก็รู้สึกผิดไม่เบา อุส่าสัญญาว่าจะรีบทำงานแล้วจะพาเที่ยว แต่ดันมีเรื่องให้ปวดหัวต้องรีบกลับไปสะสางซะนี่

 

 

“แต่กลับไปเกาหลี นั่นมันก็ธุระของบอสคุณนี่ครับ ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับผม” อูยองบอกอย่างน้อยใจ “ผมจะอยู่นี่ต่อ กลับไปก็เป็นวันหยุดอยู่ดี ผมจะอยู่เที่ยวที่นี่ก่อนแล้วกันนะครับ บอวคุณกลับไปเลย”

 

 

 

“ไม่เอาน่าอูยอง กลับไปด้วยกันนะครับ”

 

 

 

“ไม่เอาครับ ไม่กลับ!”

 

 

 

“อย่าดื้อนะครับ”

 

 

 

“ผมไม่ได้ดื้อ! ผมแค่อยากอยู่เที่ยวต่อ” 

 

 

 

“อูยอง....”  บอสคุณเรียกชื่อของอีกคนอย่างเหนื่อยอ่อน

 

 

 

พอบอสคุณเห็นท่าทางที่ดื้อดึงของอูของ แถมยังทำหน้าเศร้าก็รีบเกลี้ยกล่อมให้หายเศร้าด้วยการชักแม่น้ำทั้ง 5 พูดสารพัดอย่างให้อูยองรู้สึกไม่น้อยใจ “ยังไงซะเราก็ต้องมาที่ไทยบ่อยๆกันอยู่แล้วนะครับ ไม่ต้องเศร้าไปหรอกที่ยังไม่ได้เที่ยว เดี๋ยวพามาเที่ยวโดยเฉพาะเลยดีไหม?”

 

“บอสคุณจะมีเวลาขนาดนั้นเหรอครับ?”     ที่อูยองถามก็เพราะ....เห็นบอสคุณยุ่งๆอยู่ทุกวัน  แล้วที่สำคัญ ยิ่งรู้ว่าบอสคุณมีแฟนแล้ว ยิ่งทำให้อูยองไม่อยากจะยุ่งกับบอสคุณมากเท่าไหร่ เพราะไม่อยากโดนมองว่าเป็น บ้านเล็กบ้านน้อยของใครเค้า

 

 

 

“ก็ถ้าจะทำให้มีก็ต้องมีอยู่แล้วแหละครับเวลาหน่ะ ป่ะตอนนี้เก็บของกลับเกาหลีกันก่อนนะครับ”

 

 

 

 “ผมยังไม่ทันได้เอาของออกจากกระเป๋าเล้ย จะต้องเก็บอะไรล่ะครับ”  อูยองบอกเสียงน้อยใจ แต่ตัวเองมีสิทธิ์ที่จะน้อยใจบอสคุณด้วยเหรอ

 

 

 

“อย่าน้อยใจผมสิครับอูยอง เอาเป็นว่าผมขอโทษที่ผิดสัญญานะ งั้นมาเกี่ยวก้อยสัญญากับผมสิ ผมสัญญานะว่าจะพามาใหม่ จะพาเที่ยวให้ได้เลย จริงๆ”  นิชคุณยกนิ้วก้อยขึ้นมารออูยอง

 

 

 

อูยองมองด้วยคสามสงสัยว่า บอสคุณ แคร์ เขาด้วยเหรอ

 

 

 

 

“ถ้าบอสคุณผิดคำสัญญาผมจะโกรธบอสคุณจริงๆด้วย”

 

 


แล้วอูยองมีสิทธิ์โกรธบอสคุณไหม?

 

 

 

 

 

 

 

 

Talk

 

ตัดจบดีไหม เข้ากับเหตุการณ์ปัจจุบันดี 5555

 

ตอนนี้มาเร็วค่ะเพราะรู้สึกหายไปนานคอมเมนต์ก็หายด้วย ทุกคนอาจจะเบื่อที่เว้นเว้อนาน ไม่ให้เค้ารักกันสักที อดใจรออีกนิดน้า เรื่องที่ผ่านๆมาดำเนินเรื่องเร็วตลอด เรื่องนี้เลยอยาก ยืดเยื้อหน่อย จะได้ีหลายๆตอน Surprised

 

Comment

Comment:

Tweet

เฮอะะะะะะะะ   ผู้หญิงคนนั้นทำไมชอบมาขัดขวางความรักของคุณวูนะ
อูยองอย่าไปแคร์ค่ะลูกเป็นแฟนกันก็เลิกกันได้ มีเหตุผลมากมายที่ทำให้คนเราต้องคบกันมากกว่าความรัก บางทีมันก็เพื่อสิ่งที่เรียกว่าหน้าตาทางสังคมและความถูฏต้องที่คนส่วยนใหญ่คาดหวัง แม้ทั้งใจอาจจะมอบให้คนเพศเดียวกัน แต่มันก็ยากเพราะไอ้คนอื่นๆมันคาดหวังนี่ล่ะ
อูยองสู้ๆนะคะลูก พี่คุณก็สู้ๆนะคะ /อินไปสินะ =.=/
มาต่อที่ความน่ารักของอูยองดีกว่า โถๆๆๆ ถ้าไม่มีมารผจญก็จะได้ไปเที่ยวด้วยกันแล้วสินะ พี่คุณอุตส่าห์เคลียร์งานจะพาอูยองไปเที่ยวเสียหน่อย
ส่วนชะนีคะ เดี๋ยวกวดน้ำไปให้นะ ฮั๊งงงง
....
พี่กิฟหนูยังรออ่านอยู่นะ อาจเมนต์ให้ช้านิดนึงเพราะช่วงนี้ติดกิจสอบ ^^ สู้ๆนะคะ
พี่กิฟหนูรอพี่ไปอ่านฟิคหนูอยู่นะคะ จุ๊บบบบบบ

#4 By LoveMe [KW&CNN&TJ&Jun.K] on 2014-05-05 21:52

อัลไลกันเจ้วิคคคคคคค
โผล่มาแค่เสียงก็ทำเค้ามีปัญหากันเลย
โอ๋ๆๆๆ น้องยองอยากเที่ยวสินะ วันๆ ทำแต่งานอ่ะ
อุตส่าห์มานอกทั้งที เสียดายเนอะ
ให้ตายเถอะ บอสคุณง้อเด็กเหมือนแฟนกันเลย แง้วๆๆๆ น่ารักมากกกก

#3 By khunwoo (27.130.241.45|27.130.241.45) on 2014-05-03 13:26

อร๊ากกกกกก น้องยองงอนบอสคุณใหญ่แล้ว โถ่วๆๆ เด็กน้อยอยากเที่ยว ยิ่งรู้ว่าบอสคุณมีแฟนยิ่งน้อยใจ รักเค้าไปแล้วสิ บอสคุณอย่าทำให้น้องเสียใจน่ะ >< ปล.งานยุ่งไม่มีเวลามาเวิ่นเว่อเบยย T^T ขออ่านรวบยอด และรอตอนต่อไปนะน้องกิ๊ฟ พี่ยังติดตามอยู่ สู้ๆจ้า ♥

#2 By luckynutt on 2014-05-03 00:59

เจ๊วิคตัวป่วน เด็กน้อยเลยอดเที่ยวไทยเลย
ว่าแต่ไรท์บอกตัดจบดีไหม เข้ากับสถานการณ์ปัจจุบันดี นี่ยังไงคะ 555++
บอสคุณมีเจ๊วิคเกาะติดแบบนี้ แล้วเด็กน้อยของนูน่าบอสคุณจะทำไงต่่อคะ
จะมาให้ความหวังลมๆแล้งๆไม่ได้นะคะบอสคุณ
รีบเคลียร์ตัวเองด่วนค่ะ ไม่งั้นไม่ยกน้องยองให้นะเคอะ 555++
รออ่านตอนต่อไปค่ะ question

#1 By khundong on 2014-05-02 21:20